(۱۲۵۱-۱۳۲۴ق)، از علمای امامیه در قرن سیزده و چهارده قمری و فرزند سید محمدباقر خوانساری بود. با شاگردی نزد بابا، میرزا محمد هاشم خوانساری و ملا حسینعلی تویسرکانی به درجۀ اجتهاد رسید و مقطعها مرجع پیروی عده ای از شیعهها در اصفهان مسجد النبی کوهسنگی مشهد بود.
خوانساری سرنوشت در اصفهان درگذشت و در تخت فولاد به خاک امانت شد. از او رسالهای در احکام نماز و اثرها دیگری به یادگار باقی مانده میباشد. میلاد و درگذشت محمدمهدی خوانساری در ۱۲۵۱ق در اصفهان چشم به جهان گشود.[۱] وی فرزند بلندمرتبه سید محمدباقر خوانساری، دارای اسم و رسم به مالک روضات[۲] و اجرا کننده وصیتطومار او آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد بود.[۳]
خوانساری در ۱۳۲۴ق درگذشت و در تخت فولاد کنار پدرش به خاک ودیعه شد.[۴]فتحصیلات و رده علمی، محمدمهدی تحصیلاتش را در اصفهان نزد بابا و عموی خود میرزا هاشم خوانساری صاحب و مالک مبانی الاصول، و ملاحسینعلی تویسرکانی تمام کرد تا به سکو اجتهاد رسید، و برهه زمانیها مرجع تاسی عده ای از شیعهها در اصفهان رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد بود.[۵]
وی از نگاه منزلت و حالت اجتماعی، در درجهای زیرخیس از اخوی کوچکترش میرزا محمد مسیح (درگذشت: ۱۳۲۵ق) قرار داشته میباشد، اما مظفر الدین پادشاه در طومارای خطاب به او، اورا در مرگ پدرش تسلیت و دلداری داده شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد میباشد.[۶]
استادان
سید محمدباقر خوانساری
میرزا هاشم خوانساری
ملا حسینعلی تویسرکانی
اثرها
عامل المصَلّین
رسالهای عملیه: این رساله به گویش فارسی و در مسئله نماز نگاشته شد و در سال ۱۳۱۴ در اصفهان چاپ سنگی شد.[۷]
فرائض یومیه: این تاثیر ترجمه فارسی اَلفیه شهید اولیه میباشد[۸] و در سال ۱۳۱۳ش در طهران به پژوهش محمدعلی مرعشی چاپ سنگی شد و اسم آن را «هزار مسأله» نیز بیان کردهاند.[۹]
مُکَمِّل البَقِیة اینجانب احسن العطیة: در کامل شدن گستردن الفیه پدرش نوشته شد.[۱۰]
تفصیل بر تبصره علامه حلی
تعلیقه بر اللمعة الدمشقیة
تفصیل بر النفلیه شهید نخستین[۱۱]
جستار های متعلق
خویشان خوانساری
پانویس
حبیب آبادی، مکارم الآثار، ج۳، ص۸۲۰؛ مهدوی، ص۱۸۰.
حبیب آبادی، مکارم الآثار، ج۳، ص۸۲۰.
برای وصیت طومار، نک: روضاتی، ص۸۴-۸۸
گزی برخواری، رجال اصفهان، ص۹۸.
مشار، ج۶، ستون۳۷۵
برای متن این طومار، اسنادی از قبیله روضاتیان، ص۴۷
مشار، ج۶، ستون۳۷۵
آقا والا طهرانی، ج۱۶، ۱۵۱
آقا برزگ، الذریعه، ج۲۵، ص۲۱۹; مشار، ج۶، ستون۳۷۶
آقا گران قدر، الذریعه، ج۲۲، ص۱۸۱
مهدوی، ص۱۸۰
منابع
آقا والا طهرانی، محمد محسن، طبقات اعلام الشیعه، الکرام البرره، عهدوپیمان ۱-۲، مشهد، ۱۴۰۴ق.
اسنادی از قبیله روضاتیان، به عملکرد پیامبر جعفریان، قم، انصاریان، ۱۳۸۲ش.
حبیب آبادی، محمدعلی، مکارم الآثار، ج۳، اصفهان، ۱۳۵۱ش.
محمدعلی روضاتی، زندگانی حضرت آیت الله چهارسوقی، دربردارنده تفصیل اکنون بیشتراز یکصد نفر از رجال قرن ها اخیره، اصفهان، ۱۳۳۲ش.
عبدالکریم بن مهدی گزی برخواری، رجال اصفهان یا این که تذکرة القبور، چاپ مصلح الدین مهدوی، بیجا، بینا، ۱۳۲۸ش.
خانبابا مشار، مولفین کتاب ها چاپی فارسی و عربی، محققان و بزرگان اصفهان، اصفهان، ۱۳۴۸ش
(۱۲۵۱-۱۳۲۴ق)، از علمای امامیه در قرن سیزده و چهارده قمری و فرزند سید محمدباقر خوانساری بود. با شاگردی نزد بابا، میرزا محمد هاشم خوانساری و ملا حسینعلی تویسرکانی به درجۀ اجتهاد رسید و مقطعها مرجع پیروی عده ای از شیعهها در اصفهان مسجد النبی کوهسنگی مشهد بود.
خوانساری سرنوشت در اصفهان درگذشت و در تخت فولاد به خاک امانت شد. از او رسالهای در احکام نماز و اثرها دیگری به یادگار باقی مانده میباشد. میلاد و درگذشت محمدمهدی خوانساری در ۱۲۵۱ق در اصفهان چشم به جهان گشود.[۱] وی فرزند بلندمرتبه سید محمدباقر خوانساری، دارای اسم و رسم به مالک روضات[۲] و اجرا کننده وصیتطومار او آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد بود.[۳]
خوانساری در ۱۳۲۴ق درگذشت و در تخت فولاد کنار پدرش به خاک ودیعه شد.[۴]فتحصیلات و رده علمی، محمدمهدی تحصیلاتش را در اصفهان نزد بابا و عموی خود میرزا هاشم خوانساری صاحب و مالک مبانی الاصول، و ملاحسینعلی تویسرکانی تمام کرد تا به سکو اجتهاد رسید، و برهه زمانیها مرجع تاسی عده ای از شیعهها در اصفهان رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد بود.[۵]
وی از نگاه منزلت و حالت اجتماعی، در درجهای زیرخیس از اخوی کوچکترش میرزا محمد مسیح (درگذشت: ۱۳۲۵ق) قرار داشته میباشد، اما مظفر الدین پادشاه در طومارای خطاب به او، اورا در مرگ پدرش تسلیت و دلداری داده شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد میباشد.[۶]
استادان
سید محمدباقر خوانساری
میرزا هاشم خوانساری
ملا حسینعلی تویسرکانی
اثرها
عامل المصَلّین
رسالهای عملیه: این رساله به گویش فارسی و در مسئله نماز نگاشته شد و در سال ۱۳۱۴ در اصفهان چاپ سنگی شد.[۷]
فرائض یومیه: این تاثیر ترجمه فارسی اَلفیه شهید اولیه میباشد[۸] و در سال ۱۳۱۳ش در طهران به پژوهش محمدعلی مرعشی چاپ سنگی شد و اسم آن را «هزار مسأله» نیز بیان کردهاند.[۹]
مُکَمِّل البَقِیة اینجانب احسن العطیة: در کامل شدن گستردن الفیه پدرش نوشته شد.[۱۰]
تفصیل بر تبصره علامه حلی
تعلیقه بر اللمعة الدمشقیة
تفصیل بر النفلیه شهید نخستین[۱۱]
جستار های متعلق
خویشان خوانساری
پانویس
حبیب آبادی، مکارم الآثار، ج۳، ص۸۲۰؛ مهدوی، ص۱۸۰.
حبیب آبادی، مکارم الآثار، ج۳، ص۸۲۰.
برای وصیت طومار، نک: روضاتی، ص۸۴-۸۸
گزی برخواری، رجال اصفهان، ص۹۸.
مشار، ج۶، ستون۳۷۵
برای متن این طومار، اسنادی از قبیله روضاتیان، ص۴۷
مشار، ج۶، ستون۳۷۵
آقا والا طهرانی، ج۱۶، ۱۵۱
آقا برزگ، الذریعه، ج۲۵، ص۲۱۹; مشار، ج۶، ستون۳۷۶
آقا گران قدر، الذریعه، ج۲۲، ص۱۸۱
مهدوی، ص۱۸۰
منابع
آقا والا طهرانی، محمد محسن، طبقات اعلام الشیعه، الکرام البرره، عهدوپیمان ۱-۲، مشهد، ۱۴۰۴ق.
اسنادی از قبیله روضاتیان، به عملکرد پیامبر جعفریان، قم، انصاریان، ۱۳۸۲ش.
حبیب آبادی، محمدعلی، مکارم الآثار، ج۳، اصفهان، ۱۳۵۱ش.
محمدعلی روضاتی، زندگانی حضرت آیت الله چهارسوقی، دربردارنده تفصیل اکنون بیشتراز یکصد نفر از رجال قرن ها اخیره، اصفهان، ۱۳۳۲ش.
عبدالکریم بن مهدی گزی برخواری، رجال اصفهان یا این که تذکرة القبور، چاپ مصلح الدین مهدوی، بیجا، بینا، ۱۳۲۸ش.
خانبابا مشار، مولفین کتاب ها چاپی فارسی و عربی، محققان و بزرگان اصفهان، اصفهان، ۱۳۴۸ش
مسجد النبی کوهسنگی مشهد: تاریخچه و نقش در مناسبتهای مذهبی