وَلید بن عُتبَة بن ابیسُفیان، (درگذشت: ۶۴ق) از کارگزاران حکومت بنیامیه و برادرزاده معاویة بن ابیسفیان بود. وی بعداز مروان بن حکم حکم دهنده مدینه شد و تا نقطه پايان حکومت معاویه درین سِمَت باقی مسجد النبی کوهسنگی مشهد ماند.
ولید مأمور شد تا از امام حسین(ع) برای یزید بیعت بگیرد. وی امام را به دارالاماره دعوت کرد و از وی خواست تا با یزید بیعت نماید، ولی امام این درخواست را نپذیرفت. ولید، علیرغم سماجت مَرْوان برای زندانی کردن امام و دریافت کردن بیعت اجباری، امام را آزاد گذاشت. امام حسین(ع) بعد از این دیدار از مدینه بیرون شد و به سوی مکه تکان کرد. یزید، بعداز اگاهی از این واقعه، ولید را از حکومت مدینه آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد بیرون کرد.
بعضا منابع، موضعگیری قابل انعطاف ولید در قبال امام حسین(ع) را ناشی از عافیتطلبی و جلوگیری از فتنه دانستهاند. در مقابل، تودهای دیگر درایت وی از مقام امام را عامل اساسی این اخلاق و رفتار میدانند، موضوعی که در اعلامکردوگوی ولید با مروان بعد از ول کردن امام نیز به رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد چشم میخورد.
معرفی
ولید بن عتبه بن ابیسفیان، از بزرگان بنیامیه[۱] و برادرزاده معاویة بن ابیسفیان،[۲] شخصی حکیم،[۳] زرنگ، زیرک،[۴] فصیح، شکیبا،[۵] و بخشنده[۶] تعریف شدهاست. منابع تاریخی داده ها یه خرده درباره معاشطومار وی، به عنوان مثال فرصت تولدش، ارائه دادهاند.[۷] وی تحت عنوان آیتم خلافت بعداز یزید بن معاویه مطرح بود،[۸] ولی این مسئولیت را نپذیرفت.[۹] ولید بر لاشه معاویه بن یزید نماز خواند.[۱۰] به گفته مادلونگ اسلامشناس آلمانی، ولید به شرابخواری داشت و با دوستش عبدالرحمن بن سیحان به میگساری میپرداخت.[۱۱] وی در سال ۶۴ق بر تاثیر طاعون درگذشت.[۱۲] بعضی منابع اشاره کردهاند که وی هنگام تلاوت نماز میت بر معاویه به طاعون در شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد گیر شد.[۱۳]
نبو
تبارنامه بنیامیه
امیه
عاص ابیالعاص حرب ابیعمرو
سعید عفان حکم ابوسفیان ابیمعیط
عبدالله خالد عثمان مروان حنظله یزید معاویه عتبه امحبیبه عقبه
عبدالعزیز عبدالملک محمد یزید ولید ولید امکلثوم
قدمت یزید سلیمان ولید هشام مروان دوم معاویه
ولید یزید ابراهیم
کارگزار حکومت بنیامیه
ولید بن عتبه از کارگزاران حکومت معاویه بن ابیسفیان و پسرش یزید بود[۱۴] و یکسری دفعه حکم دهنده مدینه شد.[۱۵] او در سال ۵۷ق بعد از برکناری مروان بن حکم از حکومت مدینه به ولایت آن دیار رسید.[۱۶] وی تا نقطه نهایی حکومت معاویه دراین سِمَت باقی ماند[۱۷] و در سال ۶۰ق از امارت مدینه برکنار شد و عمرو بن سعید جایگزین وی شوید؛ ولی طولی نکشید که مجدد به زمامداری مدینه رسید.[۱۸] طبق پارهای از گزارشها وی در سالهای ۵۶ق، ۵۷ق، ۵۸ق،[۱۹] ۶۱ق و ۶۲ق تحت عنوان امیرالحاج، وظیفه رهبری حجاج را به ذمه داشت.[۲۰]
اختلاف مالی با امام حسین(ع)
نقل شده فرصت زمامداری ولید بن عتبه در مدینه، در بین وی و امام حسین(ع) اختلاف مالی در حوزهای به اسم ذِی المَروَه پدید آمد. امام اورا انذار کرد و اظهار کرد که در صورتیکه حقش را بازنگرداند، چاقو به دست گرفته و در مسجدالنبی مردمان را به حلف الفضول دعوت مینماید. درپی آن، اشخاصی برای حفاظت از امام اعلام شایستگی کردند.[۲۱] هنگامی این خبر به ولید بن عتبه رسید، حق حسین(ع) را بخشید و اورا راضی کرد.[۲۲]
در بعضی نقلهای دیگر به اختلافهای دیگر ولید با امام حسین(ع) اشاره گردیده که در آن ها به ملاحظه وی با امام اشاره گردیده است.[۲۳] در پارهای از گزارشها از معامله ولید با امام سجاد(ع) در باب چشمهای که وابسته به امام حسین(ع) بود نیز حرف به دربین آمده میباشد[۲۴] کهاین گزارش بوسیله برخی فقها در خصوص تایید صلاحیت بیع آب آیتم استناد قرار گرفته میباشد.[۲۵]
وَلید بن عُتبَة بن ابیسُفیان، (درگذشت: ۶۴ق) از کارگزاران حکومت بنیامیه و برادرزاده معاویة بن ابیسفیان بود. وی بعداز مروان بن حکم حکم دهنده مدینه شد و تا نقطه پايان حکومت معاویه درین سِمَت باقی مسجد النبی کوهسنگی مشهد ماند.
ولید مأمور شد تا از امام حسین(ع) برای یزید بیعت بگیرد. وی امام را به دارالاماره دعوت کرد و از وی خواست تا با یزید بیعت نماید، ولی امام این درخواست را نپذیرفت. ولید، علیرغم سماجت مَرْوان برای زندانی کردن امام و دریافت کردن بیعت اجباری، امام را آزاد گذاشت. امام حسین(ع) بعد از این دیدار از مدینه بیرون شد و به سوی مکه تکان کرد. یزید، بعداز اگاهی از این واقعه، ولید را از حکومت مدینه آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد بیرون کرد.
بعضا منابع، موضعگیری قابل انعطاف ولید در قبال امام حسین(ع) را ناشی از عافیتطلبی و جلوگیری از فتنه دانستهاند. در مقابل، تودهای دیگر درایت وی از مقام امام را عامل اساسی این اخلاق و رفتار میدانند، موضوعی که در اعلامکردوگوی ولید با مروان بعد از ول کردن امام نیز به رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد چشم میخورد.
معرفی
ولید بن عتبه بن ابیسفیان، از بزرگان بنیامیه[۱] و برادرزاده معاویة بن ابیسفیان،[۲] شخصی حکیم،[۳] زرنگ، زیرک،[۴] فصیح، شکیبا،[۵] و بخشنده[۶] تعریف شدهاست. منابع تاریخی داده ها یه خرده درباره معاشطومار وی، به عنوان مثال فرصت تولدش، ارائه دادهاند.[۷] وی تحت عنوان آیتم خلافت بعداز یزید بن معاویه مطرح بود،[۸] ولی این مسئولیت را نپذیرفت.[۹] ولید بر لاشه معاویه بن یزید نماز خواند.[۱۰] به گفته مادلونگ اسلامشناس آلمانی، ولید به شرابخواری داشت و با دوستش عبدالرحمن بن سیحان به میگساری میپرداخت.[۱۱] وی در سال ۶۴ق بر تاثیر طاعون درگذشت.[۱۲] بعضی منابع اشاره کردهاند که وی هنگام تلاوت نماز میت بر معاویه به طاعون در شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد گیر شد.[۱۳]
نبو
تبارنامه بنیامیه
امیه
عاص ابیالعاص حرب ابیعمرو
سعید عفان حکم ابوسفیان ابیمعیط
عبدالله خالد عثمان مروان حنظله یزید معاویه عتبه امحبیبه عقبه
عبدالعزیز عبدالملک محمد یزید ولید ولید امکلثوم
قدمت یزید سلیمان ولید هشام مروان دوم معاویه
ولید یزید ابراهیم
کارگزار حکومت بنیامیه
ولید بن عتبه از کارگزاران حکومت معاویه بن ابیسفیان و پسرش یزید بود[۱۴] و یکسری دفعه حکم دهنده مدینه شد.[۱۵] او در سال ۵۷ق بعد از برکناری مروان بن حکم از حکومت مدینه به ولایت آن دیار رسید.[۱۶] وی تا نقطه نهایی حکومت معاویه دراین سِمَت باقی ماند[۱۷] و در سال ۶۰ق از امارت مدینه برکنار شد و عمرو بن سعید جایگزین وی شوید؛ ولی طولی نکشید که مجدد به زمامداری مدینه رسید.[۱۸] طبق پارهای از گزارشها وی در سالهای ۵۶ق، ۵۷ق، ۵۸ق،[۱۹] ۶۱ق و ۶۲ق تحت عنوان امیرالحاج، وظیفه رهبری حجاج را به ذمه داشت.[۲۰]
اختلاف مالی با امام حسین(ع)
نقل شده فرصت زمامداری ولید بن عتبه در مدینه، در بین وی و امام حسین(ع) اختلاف مالی در حوزهای به اسم ذِی المَروَه پدید آمد. امام اورا انذار کرد و اظهار کرد که در صورتیکه حقش را بازنگرداند، چاقو به دست گرفته و در مسجدالنبی مردمان را به حلف الفضول دعوت مینماید. درپی آن، اشخاصی برای حفاظت از امام اعلام شایستگی کردند.[۲۱] هنگامی این خبر به ولید بن عتبه رسید، حق حسین(ع) را بخشید و اورا راضی کرد.[۲۲]
در بعضی نقلهای دیگر به اختلافهای دیگر ولید با امام حسین(ع) اشاره گردیده که در آن ها به ملاحظه وی با امام اشاره گردیده است.[۲۳] در پارهای از گزارشها از معامله ولید با امام سجاد(ع) در باب چشمهای که وابسته به امام حسین(ع) بود نیز حرف به دربین آمده میباشد[۲۴] کهاین گزارش بوسیله برخی فقها در خصوص تایید صلاحیت بیع آب آیتم استناد قرار گرفته میباشد.[۲۵]
مسجد النبی کوهسنگی مشهد: تاریخچه و نقش در مناسبتهای مذهبی