وظیفهی همسایگان مسجد در قبال آن چیست و تا چه مسافتای، شخص اهالی مسجد شمرده میگردد؟
سوال
هر کس اهالیی مسجد میباشد چه وظیفهای داراست؟ و منزلی اشخاص تا چه مسافتای اهالیی مسجد شمرده میشود؟
جواب اجمالی
مسجد، در نگاه اسلام، دارنده مقام ویژهای بوده و حتیدر حدیث قدسی، آفریدگار مساجد را منزلهای خویش بر روی زمین معرفی مینماید؛ لذا عبادت درمسجد النبی کوهسنگی ، از عبادت در جای های دیگر بلندتر بوده و اجر و جایزه الهی در قبال آن، دو چندان خواهد بود.[1]
از طرفی هم با اعتنا به توصیه اسلام در برپایی نماز جماعت و برتری آن بر نماز فرادا،[2] حضور نمازگزار در مسجد و کمپانی در نماز جماعت، پاداشی تعدادی موازی پیدا مینماید.
بر این پایه، در برخی روایات معصومین(ع)، خلال تشویق مسلمانها بر رفت و آمد به مساجد، اشخاصی را که در همسایگی مسجد بوده و نسبت به رزرو مسجد النبی کوهسنگی کوتاهی مینمایند، آیتم ملامت قرار گرفتهاند:
امام علی(ع) فرمود: «هم محلی مسجد در صورتیکه مانعى برایش نبوده و تندرست باشد و با این اکنون، براى نماز واجب در مسجد حاضر نشود، نمازش مورد قبول درگاه الهى نخواهد بود».[3]
امام راست گو(ع) فرمود: «مساجد، از همسایگان خویش که برای قرائت نماز در مسجد حضور نمییابند، در پیشگاه معبود دست به گلایه برمیدارا هستند و پروردگار به مساجد وحی مىنماید که به عزت و جلالم که، یک نماز آنهارا که در منزل خویش مىخوانند قبول نخواهم کرد و فی مابین عموم عدالتى نخواهند داشت و عفو اینجانب به آنها نخواهد رسید و آنان در پردیس اهل یک محل اینجانب نخواهند بود».[4]
همینطور در حدیثی، فرستاده معبود(ص) در تبیین حدّ همسایگی بشرها با یکدیگر فرمودند: «تا چهل منزل -منزلهای پیشرو، پشتراز و سمت راست و چپ- اهالی شخص شمرده میگردند».[5]
به طور طبیعیً اهل یک محلی مسجد را نیز میاقتدار با همین سر مشق شناسایی کرد آدرس مسجد النبی کوهسنگی .
و در روایتی دیگر از امیرالمؤمنین(ع) سؤال شد که اهالیی مسجد که می باشد؟ حضرت فرمود: عده ای که صدای اذان را [طبیعتا] میشنوند.[6]
لذا مبتنی بر مفهوم ها این احادیث، در اکثر وقت ها روستاها و شهرهای خرد، بیشتر هم محلی ناحیه، هم محلیی مسجد محسوب می شوند، به ویژه در صورتیکه مسجد در راءس شهر باشد و یا این که اینکه شهرها دارنده یکسری محله بوده و در کانون آن محله ها مسجدی وجود داشته باشد.
به عبارت دیگر، تشخیص همسایگی بیشتر متعلق به عرف میباشد و به عبارتیسیرتکامل که در حالتیکه شخصی به دیگری بگوید منزلی اینجانب به منزلی شما مجاورت میباشد و نسبتاًً هم محلیایم، منظور از این همسایگی، به عبارتی مجاورتبودن عرفی میباشد، مجاورت بودن و همسایگی با مسجد نیز قابل تشخیص به وسیله عرف میباشد.
شایان بیان میباشد، اگرچه درخصوص اینسیرتکامل احادیث، گفته می گردد که دستور و نهی در آنها ارشادی میباشد - و وجوب حضور در مسجد را نمیرساند، شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی بلکه دلالت بر کاهش اجر نماز در غیر مسجد را دارااست[7] - البته بدیهی میباشد که همسایگان مسجد، نسبت به سایرافراد وظیفهی بیشتری در عوض مسجد داشته و ما یحتاج میباشد، درحد قابلیت و امکان نسبت به حضور و پیشپیروزی کارها مسجد کوشیده و از هرگونه رفتاری که معدودتوجهی و بیاعتنایی نسبت بدین منزلی عبادت به شمار آید، اجتناب کنند.
وظیفهی همسایگان مسجد در قبال آن چیست و تا چه مسافتای، شخص اهالی مسجد شمرده میگردد؟
سوال
هر کس اهالیی مسجد میباشد چه وظیفهای داراست؟ و منزلی اشخاص تا چه مسافتای اهالیی مسجد شمرده میشود؟
جواب اجمالی
مسجد، در نگاه اسلام، دارنده مقام ویژهای بوده و حتیدر حدیث قدسی، آفریدگار مساجد را منزلهای خویش بر روی زمین معرفی مینماید؛ لذا عبادت درمسجد النبی کوهسنگی ، از عبادت در جای های دیگر بلندتر بوده و اجر و جایزه الهی در قبال آن، دو چندان خواهد بود.[1]
از طرفی هم با اعتنا به توصیه اسلام در برپایی نماز جماعت و برتری آن بر نماز فرادا،[2] حضور نمازگزار در مسجد و کمپانی در نماز جماعت، پاداشی تعدادی موازی پیدا مینماید.
بر این پایه، در برخی روایات معصومین(ع)، خلال تشویق مسلمانها بر رفت و آمد به مساجد، اشخاصی را که در همسایگی مسجد بوده و نسبت به رزرو مسجد النبی کوهسنگی کوتاهی مینمایند، آیتم ملامت قرار گرفتهاند:
امام علی(ع) فرمود: «هم محلی مسجد در صورتیکه مانعى برایش نبوده و تندرست باشد و با این اکنون، براى نماز واجب در مسجد حاضر نشود، نمازش مورد قبول درگاه الهى نخواهد بود».[3]
امام راست گو(ع) فرمود: «مساجد، از همسایگان خویش که برای قرائت نماز در مسجد حضور نمییابند، در پیشگاه معبود دست به گلایه برمیدارا هستند و پروردگار به مساجد وحی مىنماید که به عزت و جلالم که، یک نماز آنهارا که در منزل خویش مىخوانند قبول نخواهم کرد و فی مابین عموم عدالتى نخواهند داشت و عفو اینجانب به آنها نخواهد رسید و آنان در پردیس اهل یک محل اینجانب نخواهند بود».[4]
همینطور در حدیثی، فرستاده معبود(ص) در تبیین حدّ همسایگی بشرها با یکدیگر فرمودند: «تا چهل منزل -منزلهای پیشرو، پشتراز و سمت راست و چپ- اهالی شخص شمرده میگردند».[5]
به طور طبیعیً اهل یک محلی مسجد را نیز میاقتدار با همین سر مشق شناسایی کرد آدرس مسجد النبی کوهسنگی .
و در روایتی دیگر از امیرالمؤمنین(ع) سؤال شد که اهالیی مسجد که می باشد؟ حضرت فرمود: عده ای که صدای اذان را [طبیعتا] میشنوند.[6]
لذا مبتنی بر مفهوم ها این احادیث، در اکثر وقت ها روستاها و شهرهای خرد، بیشتر هم محلی ناحیه، هم محلیی مسجد محسوب می شوند، به ویژه در صورتیکه مسجد در راءس شهر باشد و یا این که اینکه شهرها دارنده یکسری محله بوده و در کانون آن محله ها مسجدی وجود داشته باشد.
به عبارت دیگر، تشخیص همسایگی بیشتر متعلق به عرف میباشد و به عبارتیسیرتکامل که در حالتیکه شخصی به دیگری بگوید منزلی اینجانب به منزلی شما مجاورت میباشد و نسبتاًً هم محلیایم، منظور از این همسایگی، به عبارتی مجاورتبودن عرفی میباشد، مجاورت بودن و همسایگی با مسجد نیز قابل تشخیص به وسیله عرف میباشد.
شایان بیان میباشد، اگرچه درخصوص اینسیرتکامل احادیث، گفته می گردد که دستور و نهی در آنها ارشادی میباشد - و وجوب حضور در مسجد را نمیرساند، شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی بلکه دلالت بر کاهش اجر نماز در غیر مسجد را دارااست[7] - البته بدیهی میباشد که همسایگان مسجد، نسبت به سایرافراد وظیفهی بیشتری در عوض مسجد داشته و ما یحتاج میباشد، درحد قابلیت و امکان نسبت به حضور و پیشپیروزی کارها مسجد کوشیده و از هرگونه رفتاری که معدودتوجهی و بیاعتنایی نسبت بدین منزلی عبادت به شمار آید، اجتناب کنند.
مسجد النبی کوهسنگی مشهد: مرکز گردشگری مذهبی و انتقال ارزشهای دینی