زمان حکومت حضرت علی علیه السلام
بعداز کشته شدن عثمان در سال ۳۵ قمری، عده ای از اصحاب نزد امام علی(ع) آمدند و گفتند: ما سزاوارتر از تو به خلافت کسی را نمیشناسیم؛ علی(ع) آغاز خلافت را نپذیرفت و اظهارکرد: اینجانب وزیر شما باشم خوب میباشد تا امیر شما باشم. آنها گفتند: جز بیعت با تو چیزی نمیپذیریم. علی(ع) خاطرنشان کرد که بیعت وی در خفا وجود ندارد و می بایست در مسجد مسجد النبی کوهسنگی مشهد باشد.
[۲۷۹] تمامی انصار جز تعدادی نفر با علی(ع) بیعت کردند. معارضان عبارت بودند از حسان بن اثبات، کعب بن صاحب و مالک، مسلمة بن مخلَّد، محمد بن مَسلَمه و یکسری نفر دیگر که از یاران عثمان بهشمار میآمدند؛ مثلا عبدالله بن قدمت، زید بن اثبات، و اسامة آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد بن زید.
[۲۸۰] دراین باره که چرا امام علی(ع) ذیل توشه بیعت با عموم نمیرفت، از یکیاز خطبههای نهجالبلاغه برمیآید که امام(ع)، جامعه جانور را فاسدتر از آن میدانست که وی بتواند آن را رهبری کرده و معیارها و منویات خویش را در آن به انجام رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد درآورد.
سید جعفر مرتضی بابیان اینکه امیرالمؤمنین(ع) خلافت عثمان را دینی نمیدانست و از خرابی سعی وی تماما باخبر بود و بارها اورا اندرز کرده بود، این نظر را دارد که امام علی(ع) مخالف قتل وی بود، چون میدانست این عمل، دستاویزی برای زمانطلبان و طمعکنندگان در خلافت می گردد و به عذروبهانه خونخواهی وی فتنه ساخت و ساز مینمایند و عملکرد علی بن ابیطالب بر آن بود که کودتاکنندگان به برکناری عثمان از خلافت اکتفا نمایند. پس در شرایطیکه بر فرض، حسنین را پیامبر باشد، به مراد دفع افترا از خویش بوده شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد میباشد.
[۲۷۷] و از حضرت منقول میباشد که فرمود: به خداوند عهد آنقدر از وی تامین کردم که بیم داشتم گناه کار محسوب نحس.[
کارگزاران
حضرت علی(ع) بعداز بیعت، عاملان خویش را روانه نقاط متعدد اسلامی کرد، مثلا عثمان بن حنیف را به بصره، عمارة بن شهاب را به کوفه، عبیدالله بن عباس را به یمن، قیس بن سعد بن عباده را به مصر و راحت بن حنیف را به شام ارسال کرد. آسان بن حنیف در راه و روش شام به تبوک رسید و در آنجا گفتگویی در بین وی و گروهی از عموم درگرفت و اورا بازگرداندند.[۲۸۲] عبیدالله بن عباس زیرا به یمن رسید، یعلی بن منیه که از جانب عثمان، حکومت یمن را به ذمه داشت، هرچه در مال عموم بود برداشت و به مکه رفت.[۲۸۳] عمارة بن شهاب، قاضی کوفه زیرا به آشغال (جایی در بین مدینه و کوفه) رسید، مردی به اسم طلیحة بن خویلد که برای خونخواهی عثمان به رویکرد افتاده بود، اورا روءیت کرد و زیرا دانست که برای حکومت کوفه آمده میباشد، خاطرنشان کرد: «بازگرد. عموم جز امیری که داراهستند کسی را نمیخواهند و در شرایطیکه نپذیری، گردنت را خواهم زد»؛ بهاین سبب ساز رجوع و برگشت و علی(ع) چندی آنگاه به توصیه صاحب و مالک اشتر، ابوموسی اشعری را در حکومت کوفه ابقا کرد
زمان حکومت حضرت علی علیه السلام
بعداز کشته شدن عثمان در سال ۳۵ قمری، عده ای از اصحاب نزد امام علی(ع) آمدند و گفتند: ما سزاوارتر از تو به خلافت کسی را نمیشناسیم؛ علی(ع) آغاز خلافت را نپذیرفت و اظهارکرد: اینجانب وزیر شما باشم خوب میباشد تا امیر شما باشم. آنها گفتند: جز بیعت با تو چیزی نمیپذیریم. علی(ع) خاطرنشان کرد که بیعت وی در خفا وجود ندارد و می بایست در مسجد مسجد النبی کوهسنگی مشهد باشد.
[۲۷۹] تمامی انصار جز تعدادی نفر با علی(ع) بیعت کردند. معارضان عبارت بودند از حسان بن اثبات، کعب بن صاحب و مالک، مسلمة بن مخلَّد، محمد بن مَسلَمه و یکسری نفر دیگر که از یاران عثمان بهشمار میآمدند؛ مثلا عبدالله بن قدمت، زید بن اثبات، و اسامة آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد بن زید.
[۲۸۰] دراین باره که چرا امام علی(ع) ذیل توشه بیعت با عموم نمیرفت، از یکیاز خطبههای نهجالبلاغه برمیآید که امام(ع)، جامعه جانور را فاسدتر از آن میدانست که وی بتواند آن را رهبری کرده و معیارها و منویات خویش را در آن به انجام رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد درآورد.
سید جعفر مرتضی بابیان اینکه امیرالمؤمنین(ع) خلافت عثمان را دینی نمیدانست و از خرابی سعی وی تماما باخبر بود و بارها اورا اندرز کرده بود، این نظر را دارد که امام علی(ع) مخالف قتل وی بود، چون میدانست این عمل، دستاویزی برای زمانطلبان و طمعکنندگان در خلافت می گردد و به عذروبهانه خونخواهی وی فتنه ساخت و ساز مینمایند و عملکرد علی بن ابیطالب بر آن بود که کودتاکنندگان به برکناری عثمان از خلافت اکتفا نمایند. پس در شرایطیکه بر فرض، حسنین را پیامبر باشد، به مراد دفع افترا از خویش بوده شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد میباشد.
[۲۷۷] و از حضرت منقول میباشد که فرمود: به خداوند عهد آنقدر از وی تامین کردم که بیم داشتم گناه کار محسوب نحس.[
کارگزاران
حضرت علی(ع) بعداز بیعت، عاملان خویش را روانه نقاط متعدد اسلامی کرد، مثلا عثمان بن حنیف را به بصره، عمارة بن شهاب را به کوفه، عبیدالله بن عباس را به یمن، قیس بن سعد بن عباده را به مصر و راحت بن حنیف را به شام ارسال کرد. آسان بن حنیف در راه و روش شام به تبوک رسید و در آنجا گفتگویی در بین وی و گروهی از عموم درگرفت و اورا بازگرداندند.[۲۸۲] عبیدالله بن عباس زیرا به یمن رسید، یعلی بن منیه که از جانب عثمان، حکومت یمن را به ذمه داشت، هرچه در مال عموم بود برداشت و به مکه رفت.[۲۸۳] عمارة بن شهاب، قاضی کوفه زیرا به آشغال (جایی در بین مدینه و کوفه) رسید، مردی به اسم طلیحة بن خویلد که برای خونخواهی عثمان به رویکرد افتاده بود، اورا روءیت کرد و زیرا دانست که برای حکومت کوفه آمده میباشد، خاطرنشان کرد: «بازگرد. عموم جز امیری که داراهستند کسی را نمیخواهند و در شرایطیکه نپذیری، گردنت را خواهم زد»؛ بهاین سبب ساز رجوع و برگشت و علی(ع) چندی آنگاه به توصیه صاحب و مالک اشتر، ابوموسی اشعری را در حکومت کوفه ابقا کرد

مسجد النبی کوهسنگی مشهد: مرکز گردشگری مذهبی و انتقال ارزشهای دینی