نبرد صفین در ناحیهای به همین اسم، در پایان سال ۳۶ و اولِ سال ۳۷ق درگرفت.[۱۴۲] معادیخواه این نظر را دارد مغایر تاریخ صفر سال ۳۷ هجری که از سوی طبری و ابناثیر نام برده، نقط ی اوج پیکار در سال ۳۸ بوده میباشد.[۱۴۳][۱۴۴] وقتی که سپاه امام علی(ع) در اکنون موفق شدن بود،[۱۴۵] سپاهیان معاویه با ترفند عمرو بن عاص، قرآنها را بر نیزه کردند تا در بینشان مسجد النبی کوهسنگی مشهد حکم نماید
.[۱۴۶] امام از روی ناچاری و پایین فشار شورشیان سپاه خویش حکمیت را عهده دار شد و به زور آنها، ابوموسی اشعری را حَکَم قرار بخشید.[۱۴۷] ولی به مسافت کوتاهی از تایید حکمیت، اعتراضهای جدیدی به امام علی(ع) دربین شورشیان صورت گرفت.[۱۴۸] گردآوریای به استناد دو آیه قرآن (سوره مائده، آیه ۴۴ و سوره حجرات، آیه ۹) خواستار ادامه نزاع با معاویه شدند و تایید حکمیت را بی دینی دانسته و از آن توبه آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد کردند.
[۱۴۹] شگفت آنکه عده ای از معترضان به عبارتیهایی بودند که ساعاتی گذشته حکمیت را بر امام علی(ع) زور کرده بودند.[۱۵۰] آنها از امام خواستند از این شرک توبه نماید و شروطی که با معاویه گذارده میباشد، نقض نماید. ولی علی بن ابیطالب(ع) نقض حکمیت را نپذیرفت[۱۵۱] و تصمیم خویش را بر ادامهٔ نزاع با شام چنانچه که حکمین طبق رأی قرآن حکم نکنند خاطرنشان رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد کرد.[۱۵۲]
«بارخدایا تو خویش نیک میدانی که اینان را با کتاب تو کاری وجود ندارد. تو میدانی این دستهِ با قرآن بیگانه را، در پس این اکران چه علتای میباشد. تو خویش بین ما و اینان حکم کن که تویی آن خدای حکیم که حکمات زلال واقعیت شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد میباشد.»
اعیان الشیعه[۱۵۳]
هنگام حکمیت، ابوموسی اشعری سود حکمیت را برکناری هر دو شاه، یعنی معاویه و علی(ع)، از خلافت اظهارکرد[۱۵۴][۱۵۵] و بعد از آن عمرو عاص خلافت را به معاویه واگذار کرد.[۱۵۶] بعداز حکمیت[۱۵۷][۱۵۸] گروهی از یاران امام با آن مخالفت کردند و آن را به منزله رجوع از آئین و شک و تردید در ایمان شمردند.[۱۵۹] دراین بین گروهی که هسته اول خوارج را تشکیل دادند تایید حکمیت را شرک دانسته و از سپاه امام جداگانه گشتند و به مکان کوفه به حرورا رفتند.[۱۶۰]
نبرد صفین در ناحیهای به همین اسم، در پایان سال ۳۶ و اولِ سال ۳۷ق درگرفت.[۱۴۲] معادیخواه این نظر را دارد مغایر تاریخ صفر سال ۳۷ هجری که از سوی طبری و ابناثیر نام برده، نقط ی اوج پیکار در سال ۳۸ بوده میباشد.[۱۴۳][۱۴۴] وقتی که سپاه امام علی(ع) در اکنون موفق شدن بود،[۱۴۵] سپاهیان معاویه با ترفند عمرو بن عاص، قرآنها را بر نیزه کردند تا در بینشان مسجد النبی کوهسنگی مشهد حکم نماید
.[۱۴۶] امام از روی ناچاری و پایین فشار شورشیان سپاه خویش حکمیت را عهده دار شد و به زور آنها، ابوموسی اشعری را حَکَم قرار بخشید.[۱۴۷] ولی به مسافت کوتاهی از تایید حکمیت، اعتراضهای جدیدی به امام علی(ع) دربین شورشیان صورت گرفت.[۱۴۸] گردآوریای به استناد دو آیه قرآن (سوره مائده، آیه ۴۴ و سوره حجرات، آیه ۹) خواستار ادامه نزاع با معاویه شدند و تایید حکمیت را بی دینی دانسته و از آن توبه آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد کردند.
[۱۴۹] شگفت آنکه عده ای از معترضان به عبارتیهایی بودند که ساعاتی گذشته حکمیت را بر امام علی(ع) زور کرده بودند.[۱۵۰] آنها از امام خواستند از این شرک توبه نماید و شروطی که با معاویه گذارده میباشد، نقض نماید. ولی علی بن ابیطالب(ع) نقض حکمیت را نپذیرفت[۱۵۱] و تصمیم خویش را بر ادامهٔ نزاع با شام چنانچه که حکمین طبق رأی قرآن حکم نکنند خاطرنشان رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد کرد.[۱۵۲]
«بارخدایا تو خویش نیک میدانی که اینان را با کتاب تو کاری وجود ندارد. تو میدانی این دستهِ با قرآن بیگانه را، در پس این اکران چه علتای میباشد. تو خویش بین ما و اینان حکم کن که تویی آن خدای حکیم که حکمات زلال واقعیت شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد میباشد.»
اعیان الشیعه[۱۵۳]
هنگام حکمیت، ابوموسی اشعری سود حکمیت را برکناری هر دو شاه، یعنی معاویه و علی(ع)، از خلافت اظهارکرد[۱۵۴][۱۵۵] و بعد از آن عمرو عاص خلافت را به معاویه واگذار کرد.[۱۵۶] بعداز حکمیت[۱۵۷][۱۵۸] گروهی از یاران امام با آن مخالفت کردند و آن را به منزله رجوع از آئین و شک و تردید در ایمان شمردند.[۱۵۹] دراین بین گروهی که هسته اول خوارج را تشکیل دادند تایید حکمیت را شرک دانسته و از سپاه امام جداگانه گشتند و به مکان کوفه به حرورا رفتند.[۱۶۰]
مسجد النبی کوهسنگی مشهد: مرکز گردشگری مذهبی و انتقال ارزشهای دینی