گذار از افراطگرایی
پرورش جریانهای سیاسی بنیادگرا در مواجهه با تهاجم عالم غرب به عالم اسلام و توسعه خشونت نتیجه ها از آن را از مهم ترین بحرانهای اکنون حاضر کشورهای اسلامی دانستهاند.[۷۱] در مقابل اشاعه تفکرات افراطی، الگوی حکومتی عمومسالاری فقاهتی را از شایسته ترین راهکارهای حقوقی برای تأمین هدف ها فقهی و مادی مسلمان ها دانستهاند؛ مبتنی بر این نگرش، در دموکراسی فقهی با تلفیق عنصرها قابل عده سلفیسم و سکولاریسم، به نوعی از حکومت میرسیم که عناصری مانند آزادی، مساوات، حاکمیت مسجد النبی کوهسنگی مشهد ضابطه و ...
را در چارجوب موازین و قانون ها اسلامی به رسمیت می شناسید.[۷۲]عمومسالاری فقهی را در مقابل دو جریان سکولاریسم و سلفیسم، جریانی دانستهاند که با احیاگری اسلامی از روش اصلاحات بر پایه ی مبناهای ذاتی اسلامی به محافظت کرامت، رده و استقلال مسلمانها باعث آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد گردد.[۷۳]
تکنگاری
عمومسالاری شرعی از منظر آیتالله خامنهای به مداد مهدی سعیدی
جستارهای متعلق
کشورایران
انقلاب اسلامی کشور ایران
جمهوری اسلامی
پانویس
پولی، «سودمندگرایی سیاسی و عمومسالاری رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد فقاهتی»، ص۴۳.
پولی، «سودمندگرایی سیاسی و عمومسالاری فقهی»، ص۴۳-۴۴.
امام خمینی، صحیفه فروغ، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۳۶.
آکوچیکان، «مولفهها و خصوصیتهای عمومسالاری فقاهتی»، ص۱۲۲.
خرمشاد و سرپرست سادات، «موردها و الگوهای عمومسالاری فقهی» ص۱۲۶.
اسماعیلی، «عمومسالاری فقاهتی و اصل حاکمیت ملی»، ص۱۰۵-۱۰۹.
تاجیک، «عمومسالاری فقهی: به سوی یک مذاکره مسلط»، ص۱۷۵.
عمومسالاری فقاهتی تارنما محسن کدیور.
درویش، «عموم سالاری فقاهتی یا این که عموم سالاری آئین داران»، پرتال جامع علم ها انسانی.
مشکات، مبانی و مبانی و مؤلفههای عموم سالاری شرعی، ص۵.
میراحمدی، عقیده عمومسالاری شرعی، مضمون، مبانی و الگوی نظام سیاسی، ۱۳۸۸ش، ص۲۰۷؛ میراحمدی، «عقیده انتقادی تازه، نظم دموکراتیک مشورتی و الگوی عمومسالاری شرعی»، ص ۲۰۷-۲۰۸.
مصباح یزدی و نوروزی، عموم سالاری شرعی و عقیده ولایت فقید، ۱۳۹۱ش، ص۵۲-۵۳.
شفیعی، «عمومسالاری شرعی در قرآن»، ص۱۰۷.
پولی، «سودمندگرایی سیاسی و عمومسالاری شرعی»، ص۴۵.
ایزدهی و صدیق تقی زاده، «عمومسالاری شرعی مقولهای بسیط یا این که مرکب»، ص۲۹.
مهدویزادگان، «تمایز جوهری عمومسالاری شرعی و غیردینی با تأکید بر تجربیات عمومسالاری شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد فقاهتی در جمهوری اسلامی ایران اسلامی و غرب»، ص۱۶۵.
ایزدهی و صدیق تقی زاده، «عمومسالاری شرعی مقولهای بسیط یا این که مرکب»، ص۲۹.
تاجیک، «عمومسالاری فقهی، به سوی یک گفتوگو مسلط»، ص۳۳۸-۳۳۹.
مصباح یزدی، «مبانی و مبادی عمومسالاری شرعی»، ص۲۹-۳۰.
تاجیک، «عمومسالاری شرعی، به سوی یک مذاکره مسلط»، ص۳۴۰-۳۴۲.
تاجیک، «عمومسالاری فقاهتی، به سوی یک گفتگو مسلط»، ص۳۴۳.
مصباح یزدی، «مبانی و مبادی عمومسالاری شرعی»، ص۳۰.
خرمشاد، «عمومسالاری فقهی: دموکراسی صالحان»، ص۲۲۴-۲۲۵.
خرمشاد و سرپرست سادات، «موضوعها و الگوهای عمومسالاری فقهی»، ص۱۲۷-۱۲۸.
خرمشاد و سرپرست سادات، «زمینهها و الگوهای عمومسالاری فقاهتی»، ص۱۲۸.
بهشتی، مبانی نظری قانون اساسی کشور، ۱۳۸۰ش، ص۱۲-۲۲.
بهشتی، مبانی نظری قانون اساسی کشور، ۱۳۸۰ش، ص۱۲-۲۲.
بهشتی، مبانی نظری قانون اساسی کشور، ۱۳۸۰ش، ص۱۲-۲۲.
خرمشاد و سرپرست سادات، «موردها و الگوهای عمومسالاری شرعی»، ص۱۲۹.
خرمشاد و سرپرست سادات، «موردها و الگوهای عمومسالاری فقهی»، ص۱۳۳.
حائری، حکمت و حکومت، ۱۹۹۵م، ص۸۲.
حائری، آفاق فلسفه، ۱۳۷۹ش، ص۱۰۹.
خرمشاد و سرپرست سادات، «موضوعها و الگوهای عمومسالاری فقاهتی»، ص۱۳۶.
خرمشاد و سرپرست سادات، «موردها و الگوهای عمومسالاری شرعی»، ص۱۳۶؛ مصباح یزدی، «سخنرانی» ۱۳۸۴ش.
مصباح یزدی، عقیده سیاسی اسلام، ۱۳۷۸ش، ج۱، ص۳۰۸؛ مصباح یزدی، نگاهی زود گذر به عقیده ولایت فقید، ۱۳۷۹ش، ص۷۶.
مصباح یزدی، عقیده سیاسی اسلام، ۱۳۷۸ش، ج۲، ص۱۱.
مصباح یزدی، «سخنرانی» ۱۳۸۴ش.
خاتمی، عمومسالاری، ۱۳۸۰ش، ص۱۰۰ و ۱۵۹-۱۶۳ و ۸۸.
خرمشاد و سرپرست سادات، «قضیهها و الگوهای عمومسالاری شرعی»، ص۱۴۰.
منتظری، مبانی فقاهتی حکومت اسلامی، ۱۴۰۹ش، ج۱، ص۱۱۲-۱۱۳؛ شمس الدین، نظام الحکم و الاداره فی الاسلام، ۱۹۹۵م، ص۳۹۴.
آقایی میبدی و کریمی بلندمرتبه، «تبیین مبانی نقلی و عقلی عمومسالاری شرعی»، ص۳۱-۳۲؛ شمس الدین، نظام الحکم و الاداره فی الاسلام، ۱۹۹۵م، ص۴۲۹-۴۳۳.
کدیور، «عمومسالاری شرعی در مقابل یکهسالاری قرار میگیرد؛ خیر آیینسالاری».
میراحمدی، عقیده عمومسالاری شرعی، ۱۳۸۸ش، ص۴۲.
برزگر، «دولت و استعاره ودیعه در عمومسالاری فقهی»، ص۳۲.
عابدینی، «دلایل نقلی عمومسالاری شرعی»، ص۲۲۱-۲۲۲.
عمید زنجانی، انقلاب اسلامی کشور ایران (علل، مسائل و نظام سیاسی)، ۱۳۹۱ش، ص۱۶۲.
میراحمدی، «عمومسالاری فقاهتی قابلیت یا این که امتناع مفهومی»، ص۶۰.
رهبر و مقدمی، «نهادهای حقوقی عمومسا
گذار از افراطگرایی
پرورش جریانهای سیاسی بنیادگرا در مواجهه با تهاجم عالم غرب به عالم اسلام و توسعه خشونت نتیجه ها از آن را از مهم ترین بحرانهای اکنون حاضر کشورهای اسلامی دانستهاند.[۷۱] در مقابل اشاعه تفکرات افراطی، الگوی حکومتی عمومسالاری فقاهتی را از شایسته ترین راهکارهای حقوقی برای تأمین هدف ها فقهی و مادی مسلمان ها دانستهاند؛ مبتنی بر این نگرش، در دموکراسی فقهی با تلفیق عنصرها قابل عده سلفیسم و سکولاریسم، به نوعی از حکومت میرسیم که عناصری مانند آزادی، مساوات، حاکمیت مسجد النبی کوهسنگی مشهد ضابطه و ...
را در چارجوب موازین و قانون ها اسلامی به رسمیت می شناسید.[۷۲]عمومسالاری فقهی را در مقابل دو جریان سکولاریسم و سلفیسم، جریانی دانستهاند که با احیاگری اسلامی از روش اصلاحات بر پایه ی مبناهای ذاتی اسلامی به محافظت کرامت، رده و استقلال مسلمانها باعث آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد گردد.[۷۳]
تکنگاری
عمومسالاری شرعی از منظر آیتالله خامنهای به مداد مهدی سعیدی
جستارهای متعلق
کشورایران
انقلاب اسلامی کشور ایران
جمهوری اسلامی
پانویس
پولی، «سودمندگرایی سیاسی و عمومسالاری رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد فقاهتی»، ص۴۳.
پولی، «سودمندگرایی سیاسی و عمومسالاری فقهی»، ص۴۳-۴۴.
امام خمینی، صحیفه فروغ، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۳۶.
آکوچیکان، «مولفهها و خصوصیتهای عمومسالاری فقاهتی»، ص۱۲۲.
خرمشاد و سرپرست سادات، «موردها و الگوهای عمومسالاری فقهی» ص۱۲۶.
اسماعیلی، «عمومسالاری فقاهتی و اصل حاکمیت ملی»، ص۱۰۵-۱۰۹.
تاجیک، «عمومسالاری فقهی: به سوی یک مذاکره مسلط»، ص۱۷۵.
عمومسالاری فقاهتی تارنما محسن کدیور.
درویش، «عموم سالاری فقاهتی یا این که عموم سالاری آئین داران»، پرتال جامع علم ها انسانی.
مشکات، مبانی و مبانی و مؤلفههای عموم سالاری شرعی، ص۵.
میراحمدی، عقیده عمومسالاری شرعی، مضمون، مبانی و الگوی نظام سیاسی، ۱۳۸۸ش، ص۲۰۷؛ میراحمدی، «عقیده انتقادی تازه، نظم دموکراتیک مشورتی و الگوی عمومسالاری شرعی»، ص ۲۰۷-۲۰۸.
مصباح یزدی و نوروزی، عموم سالاری شرعی و عقیده ولایت فقید، ۱۳۹۱ش، ص۵۲-۵۳.
شفیعی، «عمومسالاری شرعی در قرآن»، ص۱۰۷.
پولی، «سودمندگرایی سیاسی و عمومسالاری شرعی»، ص۴۵.
ایزدهی و صدیق تقی زاده، «عمومسالاری شرعی مقولهای بسیط یا این که مرکب»، ص۲۹.
مهدویزادگان، «تمایز جوهری عمومسالاری شرعی و غیردینی با تأکید بر تجربیات عمومسالاری شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد فقاهتی در جمهوری اسلامی ایران اسلامی و غرب»، ص۱۶۵.
ایزدهی و صدیق تقی زاده، «عمومسالاری شرعی مقولهای بسیط یا این که مرکب»، ص۲۹.
تاجیک، «عمومسالاری فقهی، به سوی یک گفتوگو مسلط»، ص۳۳۸-۳۳۹.
مصباح یزدی، «مبانی و مبادی عمومسالاری شرعی»، ص۲۹-۳۰.
تاجیک، «عمومسالاری شرعی، به سوی یک مذاکره مسلط»، ص۳۴۰-۳۴۲.
تاجیک، «عمومسالاری فقاهتی، به سوی یک گفتگو مسلط»، ص۳۴۳.
مصباح یزدی، «مبانی و مبادی عمومسالاری شرعی»، ص۳۰.
خرمشاد، «عمومسالاری فقهی: دموکراسی صالحان»، ص۲۲۴-۲۲۵.
خرمشاد و سرپرست سادات، «موضوعها و الگوهای عمومسالاری فقهی»، ص۱۲۷-۱۲۸.
خرمشاد و سرپرست سادات، «زمینهها و الگوهای عمومسالاری فقاهتی»، ص۱۲۸.
بهشتی، مبانی نظری قانون اساسی کشور، ۱۳۸۰ش، ص۱۲-۲۲.
بهشتی، مبانی نظری قانون اساسی کشور، ۱۳۸۰ش، ص۱۲-۲۲.
بهشتی، مبانی نظری قانون اساسی کشور، ۱۳۸۰ش، ص۱۲-۲۲.
خرمشاد و سرپرست سادات، «موردها و الگوهای عمومسالاری شرعی»، ص۱۲۹.
خرمشاد و سرپرست سادات، «موردها و الگوهای عمومسالاری فقهی»، ص۱۳۳.
حائری، حکمت و حکومت، ۱۹۹۵م، ص۸۲.
حائری، آفاق فلسفه، ۱۳۷۹ش، ص۱۰۹.
خرمشاد و سرپرست سادات، «موضوعها و الگوهای عمومسالاری فقاهتی»، ص۱۳۶.
خرمشاد و سرپرست سادات، «موردها و الگوهای عمومسالاری شرعی»، ص۱۳۶؛ مصباح یزدی، «سخنرانی» ۱۳۸۴ش.
مصباح یزدی، عقیده سیاسی اسلام، ۱۳۷۸ش، ج۱، ص۳۰۸؛ مصباح یزدی، نگاهی زود گذر به عقیده ولایت فقید، ۱۳۷۹ش، ص۷۶.
مصباح یزدی، عقیده سیاسی اسلام، ۱۳۷۸ش، ج۲، ص۱۱.
مصباح یزدی، «سخنرانی» ۱۳۸۴ش.
خاتمی، عمومسالاری، ۱۳۸۰ش، ص۱۰۰ و ۱۵۹-۱۶۳ و ۸۸.
خرمشاد و سرپرست سادات، «قضیهها و الگوهای عمومسالاری شرعی»، ص۱۴۰.
منتظری، مبانی فقاهتی حکومت اسلامی، ۱۴۰۹ش، ج۱، ص۱۱۲-۱۱۳؛ شمس الدین، نظام الحکم و الاداره فی الاسلام، ۱۹۹۵م، ص۳۹۴.
آقایی میبدی و کریمی بلندمرتبه، «تبیین مبانی نقلی و عقلی عمومسالاری شرعی»، ص۳۱-۳۲؛ شمس الدین، نظام الحکم و الاداره فی الاسلام، ۱۹۹۵م، ص۴۲۹-۴۳۳.
کدیور، «عمومسالاری شرعی در مقابل یکهسالاری قرار میگیرد؛ خیر آیینسالاری».
میراحمدی، عقیده عمومسالاری شرعی، ۱۳۸۸ش، ص۴۲.
برزگر، «دولت و استعاره ودیعه در عمومسالاری فقهی»، ص۳۲.
عابدینی، «دلایل نقلی عمومسالاری شرعی»، ص۲۲۱-۲۲۲.
عمید زنجانی، انقلاب اسلامی کشور ایران (علل، مسائل و نظام سیاسی)، ۱۳۹۱ش، ص۱۶۲.
میراحمدی، «عمومسالاری فقاهتی قابلیت یا این که امتناع مفهومی»، ص۶۰.
رهبر و مقدمی، «نهادهای حقوقی عمومسا
مسجد النبی کوهسنگی مشهد: مرکز گردشگری مذهبی و انتقال ارزشهای دینی