مهاجرت به کشور ایران
صدر در سال ۱۳۳۹ق رهسپار جمهوری اسلامی ایران شد. درین زمان، خلال درس دادن، به راهنمایی و راهنمایی عموم نیز کارایی گماشت. آن روز ها با خشکسالی مصادف بود و وی توانست، با اقدامات پیگیر و توده اعانه، بخش اعظمی از مستمندان را از خطر مرگ نجات بخشد. او ده سال سپس توشه دیگر به نجف اشرف بازگشت و به علم آموزی و درس دادن گرد هم آیی.[۱۰] صدر توشه دیگر به قم آمد. البته هنگامی برای زیارت به مشهد رفت به دلیل تقاضای طلاب و عموم مشهد در آن شهر به یاد ماندنی شد. او در مشهد به درس دادن پرداخت و در مسجد گوهر خنده رو مقبره رضوی اقامه نماز مسجد النبی کوهسنگی مشهد میکرد.[۱۱]
مرجعیت
صدرالدین صدر گزینه اعتنا آیتالله حائری بود. مؤسس حوزه علمیه قم عبدالکریم حائری یزدی در روزگار کهنسالی خویش نگران آتی حوزۀ جدید احداث بود. وی به خواسته تقویت حوزه علمیه قم و پناه آتی آن، از صدر برای اقامت در قم دعوت کرد. او با اعزام گروهی به مشهد اورا به قم فرا خواند. صدر خلال درس دادن سطح ها بهتر، از مشاوران حائری شمرده می شد و در کارها حوزه نیز به وی امداد میکرد. آیت الله حائری، صدر را وصی خویش قرار اعطا کرد و به توصیه صدر، سید محمد حجت نیز به وصایت او آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد برگزیده شد.[۱۲]
بعداز وفات عبدالکریم حائری یزدی، مرجعیت و زعامت حوزه به نشانهها عظام حجت، خوانساری و صدر رسید و این سه دارای اسم و رسم به مراجع ثلاث شدند. این رئیس ده سال زمان بر رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد شد.[۱۳]
وقتی که آیتالله بروجردی برای درمان به طهران رفت، صدر، از او خواست به قم بیاید. بعد از ورود وی منزلت نماز جماعت خویش در بقاع حضرت معصومه را به آیت الله بروجردی واگذار کرد؛ از سر کردگی حوزه مسافت گرفت و به حفاظت کبیر از آیتالله بروجردی بسنده کرد. وی در تبیین فلسفه این عمل، این آیه ۸۳ سوره قصص را قرائت می کرد: ﴿تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ ٨٣﴾ [قصص:83] ﴿آن سرای آخرت را برای عده ای قرار می دهیم که در زمین خواهان برتری و خرابی نیستند و فرجام [خوش] از آن پرهیزگاران شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد میباشد ٨٣﴾ [۱۴]
سید حسین قمی، به صدر اذن اجتهاد داده بود و در احتیاطات مقلدانش را به وی ارجاع می اعطا کرد.[۱۵]
فرزندان
از راست: امام موسی صدر، برادرش سید رضا صدر و آیت الله صدرالدین صدر
اولین همسر آیتالله صدر، دخترخالهاش بود که در جوانی در عراق درگذشت. او بعد از رجوع به جمهوری اسلامی ایران، در نزدیکی سال ۱۳۳۹ق در مشهد با بیبی صفیه قمی دختر سید حسین طباطبایی قمی (از مراجع تاسی) تزویج کرد و صاحب و مالک ده فرزند (سه پسر و هفت دختر) شد:
سید رضا صدر، از مدرسان حوزه علمیه قم.
سید موسی صدر
سید علی صدر
صدیقه صدر، همسر سید محمدباقر سلطانی طباطبایی. چهار فرزند داشت: ۱) درستگو طباطبایی، ۲) فاطمه طباطبایی، که با سید احمد خمینی تزویج کرد ۳) مرتضی طباطبایی ۴) عبدالحسین طباطبایی
طاهره صدر، همسر شهید سید مهدی صدر عاملی
بتول صدر، همسر هادی عبادی
زهرا همسر مصطفی فیروزان
منصوره صدر، همسر علیاکبر صادقی و مامان زهره صادقی (همسر سید محمد خاتمی)
فاطمه صدر، همسر سید محمد باقر صدر
رباب صدر[۱۶]
مهاجرت به کشور ایران
صدر در سال ۱۳۳۹ق رهسپار جمهوری اسلامی ایران شد. درین زمان، خلال درس دادن، به راهنمایی و راهنمایی عموم نیز کارایی گماشت. آن روز ها با خشکسالی مصادف بود و وی توانست، با اقدامات پیگیر و توده اعانه، بخش اعظمی از مستمندان را از خطر مرگ نجات بخشد. او ده سال سپس توشه دیگر به نجف اشرف بازگشت و به علم آموزی و درس دادن گرد هم آیی.[۱۰] صدر توشه دیگر به قم آمد. البته هنگامی برای زیارت به مشهد رفت به دلیل تقاضای طلاب و عموم مشهد در آن شهر به یاد ماندنی شد. او در مشهد به درس دادن پرداخت و در مسجد گوهر خنده رو مقبره رضوی اقامه نماز مسجد النبی کوهسنگی مشهد میکرد.[۱۱]
مرجعیت
صدرالدین صدر گزینه اعتنا آیتالله حائری بود. مؤسس حوزه علمیه قم عبدالکریم حائری یزدی در روزگار کهنسالی خویش نگران آتی حوزۀ جدید احداث بود. وی به خواسته تقویت حوزه علمیه قم و پناه آتی آن، از صدر برای اقامت در قم دعوت کرد. او با اعزام گروهی به مشهد اورا به قم فرا خواند. صدر خلال درس دادن سطح ها بهتر، از مشاوران حائری شمرده می شد و در کارها حوزه نیز به وی امداد میکرد. آیت الله حائری، صدر را وصی خویش قرار اعطا کرد و به توصیه صدر، سید محمد حجت نیز به وصایت او آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد برگزیده شد.[۱۲]
بعداز وفات عبدالکریم حائری یزدی، مرجعیت و زعامت حوزه به نشانهها عظام حجت، خوانساری و صدر رسید و این سه دارای اسم و رسم به مراجع ثلاث شدند. این رئیس ده سال زمان بر رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد شد.[۱۳]
وقتی که آیتالله بروجردی برای درمان به طهران رفت، صدر، از او خواست به قم بیاید. بعد از ورود وی منزلت نماز جماعت خویش در بقاع حضرت معصومه را به آیت الله بروجردی واگذار کرد؛ از سر کردگی حوزه مسافت گرفت و به حفاظت کبیر از آیتالله بروجردی بسنده کرد. وی در تبیین فلسفه این عمل، این آیه ۸۳ سوره قصص را قرائت می کرد: ﴿تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ ٨٣﴾ [قصص:83] ﴿آن سرای آخرت را برای عده ای قرار می دهیم که در زمین خواهان برتری و خرابی نیستند و فرجام [خوش] از آن پرهیزگاران شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد میباشد ٨٣﴾ [۱۴]
سید حسین قمی، به صدر اذن اجتهاد داده بود و در احتیاطات مقلدانش را به وی ارجاع می اعطا کرد.[۱۵]
فرزندان
از راست: امام موسی صدر، برادرش سید رضا صدر و آیت الله صدرالدین صدر
اولین همسر آیتالله صدر، دخترخالهاش بود که در جوانی در عراق درگذشت. او بعد از رجوع به جمهوری اسلامی ایران، در نزدیکی سال ۱۳۳۹ق در مشهد با بیبی صفیه قمی دختر سید حسین طباطبایی قمی (از مراجع تاسی) تزویج کرد و صاحب و مالک ده فرزند (سه پسر و هفت دختر) شد:
سید رضا صدر، از مدرسان حوزه علمیه قم.
سید موسی صدر
سید علی صدر
صدیقه صدر، همسر سید محمدباقر سلطانی طباطبایی. چهار فرزند داشت: ۱) درستگو طباطبایی، ۲) فاطمه طباطبایی، که با سید احمد خمینی تزویج کرد ۳) مرتضی طباطبایی ۴) عبدالحسین طباطبایی
طاهره صدر، همسر شهید سید مهدی صدر عاملی
بتول صدر، همسر هادی عبادی
زهرا همسر مصطفی فیروزان
منصوره صدر، همسر علیاکبر صادقی و مامان زهره صادقی (همسر سید محمد خاتمی)
فاطمه صدر، همسر سید محمد باقر صدر
رباب صدر[۱۶]
مسجد النبی کوهسنگی مشهد: تاریخچه و نقش در مناسبتهای مذهبی