مرجع مسجد النبی کوهسنگی مشهد

رخ به یادماندنی فلسفه اعلام‌کرد: بیشتر بشر ها چهت نیل به خرسندی، سپس معنویشان را فراموش می نمایند و خودشان را در دیگر بعدها دنیوی خلاصه می نمایند و در ادامه روشن بختی می شوند، البته به به روزی نمیرسند.

به نقل از خبرنگار مهر، شب قبل یکم بهمن ماه پزشک ابراهیمی دینانی صورت به یاد ماندنی فلسفه و عض مسجد النبی کوهسنگی مشهد و انجمن حکمت و فلسفه کشور‌ایران در اپلیکیشن معرفت که از کانال ۴ سیما پخش می‌شود، در تعبیر مثنوی عقل طومار حکیم سنایی غزنوی خاطرنشان کرد: سنایی درین شعر درباره اندیشه و درنگ حرف می نماید و از خیال و خاطر گردآوری و خیال دور از هم. در صورتیکه بخواهیم بشر را بشناسیم، آدم در همین دو واژه و کلمه خلاصه میشود. آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد خیال گردآوری و خیال و خاطر متفرق. به عبارت دیگر عده و تفرقه.

این معلم حکمت و فلسفه خاطر نشان نمود: تردیدی وجود ندارد که بشر تحت عنوان موجودی که درین رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد فقیه معاش می نماید و درباره خودش و فقید می اندیشد، دارنده تعدادی آنگاه میباشد. یکی بعدها متعدد آدم، آن‌گاه معنویت میباشد. مراد ما از سپس معنوی، جنبه معنوی میباشد. بشر جنبه معنویت دارااست و این شایسته ترین آنگاه وی میباشد و این جنبه متعالی و شایسته ترین آن‌گاه بشر میباشد. متاسفانه بیشتر بشر ها برای اینکه خرسندی به دست آورند، سپس معنویشان را فراموش می نمایند و خودشان را در دیگر بعدها دنیوی خلاصه می نمایند و در پی بهروزی شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد می شوند، اما روشن بختی به دست نمی آورند.

ابراهیمی دینانی در پی خاطرنشان کرد: آدم هم سرخوشی دارااست هم سرخوردگی. سرخوش بودن یعنی سرور و سرخوردگی زمانی میباشد که آدم بعد از آن معنویش را فراموش می نماید و در بعد ها دیگر می‌خواهد خرسندی پیدا نماید، در حالی که بشر سرخوشی میخواهد، با سرخوردگی مواجه میشود. آن‌گاه معنوی آدم، راءس هستی بشر میباشد، زمانی که انسان راس را فراموش نماید، پیرامون هم فراموش می‌شود. تفرقه به عبارتی سرخوردگی میباشد و به مکان سرخوشی، سرخوردگی به دست میاید. در شرایطی که آکنده از مفهوم شدی و در معنای اشتغال پیدا کردی و در مفهوم فرو رفتی، دیگر متفرق فنا، البته در صورتی‌که مفهوم را کنار گذاشتی و از معنا گریختی و به سخره تفرقه واکنش کردی، پراکندگی، سرخوردگی، دغدغه و الی پایان میباشد. حکما و شعرای کهن ما متاثر از قرآن و روایات بودند. این شعر ترجمه یک حدیث میباشد، یعنی یک لحظه اندیشیدن، افضل میباشد بر هفتاد سال عبادت. شما سالهای متمادی فارغ از تامل و تامل و درایت عبادت کن البته یک لحظه اندیشه الهی داشته باشد و در معنای باندیش. کدام رفیعتر میباشد؟

فیس به یادماندنی فلسفه در‌پی اعلام کرد: انسان امروز، منظورم آدم اسیر تکنولوژی میباشد، به جز تجربیات حسی، به چیز دیگری نمی اندیشد و بر این اعتقادوباور میباشد که آنچه است در تجارب حسی به دست میاید ولاغیر. به یک نکته دقیق معمولی دقت نمی نماید که در طی تجارب پیدا می نماید یا این که خالی از فرصت. آن ها میگویند ما در طی تجربیات میکنیم. بایستی از آنان بپرسیم که آیا مجال، تجربی میباشد یا این که خیر؟ ما در طی به تجربیات می‌پردازیم و در جای می نشینیم، به چه شکل ما مجال را می‌فهمیم؟ فرصت به تانی و درنگ میباشد. در شرایطی‌که درنگ و تاخیر نباشد، ما مجال را نمی فهمیم. در طی هستیم و با مجال هستیم، ولی فرصت را در آزمایشگاه و در تلسکوپ نمیبینیم. فرصت، قبل از تجربیات میباشد. ما در طول تجارب می‌کنیم. زمانی که شما در حین تجربیات میکنید، چرا به فرصت نمی اندیشی؟ هنگامی که به فرصت نیاندیشی و همگی چیز را در تجربیات حسی خلاصه فرمائید، پیامدش این میباشد که مغلوب مجال می‌شوید. همواره می بایست مغلوب مجال بود یا این که می اقتدار بر فرصت سیطره پیدا کرد؟ بشر معنوی و هر که به راءس هستی خودش دقت می نماید، آنگاه معنوی خودش را در حالتی که فراموش نکند، با پیوستن به معنویت می‌تواند مجال را رئیس نماید و بر مجال سیطره پیدا نماید و فرصت را بشناسد و وقتی میگردد بر مجال چیره شد که آن را به صحت آشنایی. غلبه با شناختن میباشد. همگی این کلام ها در همین بیت سنایی درج شده میباشد.

او به صورت صریح بیان کرد: تنگ نظری و نگاه کوتاه، مخصوص به کسانی وجود ندارد که خیلی عالم پرست میباشند، در طی گالیله اسقفی با گالیله مخالف بود. در یک ملاقاتی با گالیله، گالیله به وی اعلام‌کرد عصبانی نباش، شما به روزنه تلسکوپ بنگر، شاید صحبت من را قبول کنی. اسقف ذکر کرد اینجانب به تلسکوپ نگاه نمی‌کنم، اینجانب به انجیل نگاه می‌کنم و در تلسکوپ نگاه نکرد. این را میگویند کم آب شدن تامل و پندار. در صورتی‌که نگاه می انداخت شاید از آن لحاظ متعصبانه برمی گشت و حاضر نشد حتی یک نگاه بکند. نگاه می بایست عظیم باشد، هم به مصنوع و هم به صنع هم به صانع. هم به میوه و هم به بستان.

«و مما رزقناهم ینفقون»(۱): و از آنچه که ما روزی آن‌ها کرده‌ایم انفاق می‌نمایند. حال آیا این انفاق به عبارتی زکاتی میباشد که در کتابهای شرعی بیان شده به ۹ چیز وابستگی می گیرد و در غیر آن مسجد النبی کوهسنگی مشهد ۹ چیز زکوة وجود ندارد؟ خیر این آن وجود ندارد. اما ممکن میباشد درباره‌ی زکوة هم ما ایده ها دینی‌ی دیگری را هم سراغ داشته باشیم. و بشناسیم که دایره زکوة را بسی کبیر‌خیس گرفته باشند و از آنچه که درین ۹ چیز وجود داراست و ممکن میباشد وجود داشته باشد البته به هر اکنون این آن انفاق وجود ندارد و بالاتر از آن میباشد. آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد
انفاق کردن یعنی خرج‌کردن از فرآورده، و اشکار میباشد که منظور از این خرج‌کردن، آن خرجی وجود ندارد که آدم برای خودش می‌نماید، زیرا خرج کردن برای خویش را هر انسانی می‌نماید و بی‌تقواها بیشترش را برای خورد و غذا و لذت و شهوترانی خودشان خرج می‌نمایند. پس غرض آن وجود ندارد، بلکه هدف انفاق در رویه خداست. یعنی در روش هدفهای تبارک و در روش آرمانهای الهی خرج‌کردن بسیار اصلی میباشد! و این انفاق دارنده دو منفعت میباشد رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد : یک سود، منفعت انتقاد و قانون شکنی ناپذیر و عمومی، و ان عبارت میباشد از بهره‌ای که به انفاق کننده می رسد. و منفعت دوم: سود متحمل و خیر‌چندان عمومی که به انفاق شونده می رسد. صحیح عکس آن چیزی که در تصور همگانی وجود دارااست. همگی خاطر می‌نمایند ما که انفاق میکنیم و خرج می کنیم به انفاق شونده، یعنی به آن هر کس پول می دهیم منفعت میرسد، در حالی که اینطور وجود ندارد، یعنی پیش از آنکه به وی سود رسد او‌لین سود به ما که شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد انفاق می کنیم ‌رسیده میباشد. اینجانب یک زمانی در قبلی پیرامون گفت و گو انفاق و زکوة می‌گفتم: شما که دست در جیب کردی و این پول را درآوردی تا رساندی دست گیرنده سود بردی و حقیقت همین میباشد. چرا؟ زیرا اصل مورد دل‌کندن از آن چیزی میباشد که شما آن را وابسته به خودتان می دانید و این فعالیت والا میباشد، که در آیه‌ی شریفه قرآن میفرماید: «و اینجانب یوق شح نفسه فاولئک هم المفلحون»(۲) هر کس نگاه داشته گردد از شح وی رستگار میباشد و خلل دنیای امروز همین میباشد. نقص‌ تعالی دنیای قبلی در تاریخ همین بوده. ایراد والا جهان از زرمندان میباشد و زرمندان هم بخش اعظمی از زمان ها از زر، تحمیل خودشان را به دست آورند و بخش اعظمی از زمان ها بخاطر زر دنبال اجبار رفتند. امروز هر کس در جهان به توان می رسد و زمام کارها یک کشوری را بدست میاورد، او‌لین کاری که می‌نماید، سیاق معاش‌اش را سیاق معاش یک مدیریت جمهور قرار میدهد: معاش کردن، میل کردن، چریدن با گونه های و اقسام چریدنیهائی که برای آدم مناسب میباشد و شهوت‌رانی‌ها، زیرا به اقتدار رسیده میباشد! به یک مدیریت جمهور مگر می گردد اظهار‌کرد این‌جور نچر، این‌جور نخور، این‌جور اسراف مکن؟ خواهد اظهار‌کرد پس اینجانب برای چه به اینجا رسیدم؟ و واقعاً در صورتی‌که از وی سئوال کنی این جواب را میدهد! آنجا که شما یک رئیسی را در یک کشوری مشاهده کنید که خیلی اهل اسراف نباشد استثنائی میباشد، اما این را داشتیم، خیر اینکه بیان‌کنم نداشتیم، ولی خیلی استثنایی، حتی آن عالی خوبهاشان. مخلوق در‌این چندین سال قبل به برخی‌ها عکس العمل کردم از رؤسای جمهور که جزو متفکرین و ایده‌دارها بودند، یعنی صرفا این عدم وجود که یک نظامی‌ئی آمده باشد و اقتدار را بدست گرفته باشد برای شهوت‌رانی، از این قبیل خلا، بعضا‌شان ایده داشتند، لکن همانجا را هم اینجانب دیدم آنچنان مواظب خوشگذرانی خودشان می‌باشند مثل یک حیوان که در قصه داراست: «همها علفها»(۳) اکثری از اینها همتشان به عبارتی علفشان بود. ابداً معاش که در آن لذت بودن نباشد برای آن‌ها مضمون‌ ندارد، کما اینکه شما می بینید امروز سرمایه‌ها‌ی انباشته در جهان چه می‌نماید؟ و امروز ثروتمندان تعالی دانا چه آتشی به جهان زدند؟ چقدر بشر‌ها را محروم نگهداشتند؟ و این بر تاثیر «شح نفس» هرچه بیشتر به دست آوردن و هرچه کمتر خرج کردن میباشد!! ولذا این مبادرت گرانقدر و تمرین بزرگی میباشد برای بشر، که آدم آنچه را از جیب خودش به‌چنگ آورده رها نماید. پس اولی منفعت‌ای که بر انفاق مترتب میباشد، آن بهره‌ای میباشد که به انفاق کننده میرسد و سود‌ی دوم آن منفعت‌ای میباشد که به انفاق شونده می رسد. لکن این سود دوم مشکوک میباشد و مدام اینگونه بهره‌ای مترتب نمی شود. گاهی شما انفاق میکنید در مکان خودش وجود ندارد. انفاق می کنید البته موقعیت دیگر برای خوشبخت شدن آن فرد یا این که آن عده نیست، یعنی پول به دست‌شان رسیده، ولی نتوانسته‌اند استعمال نمایند. حالت دیگر نبوده پس زمانی شما انفاق میکنید نمی‌توانید باور داشته باشید که به آن بهره‌ی دوم که وصال به لبریز کردن خلاء میباشد به طبعً رسیده‌اید، اما این شک وتردید نباید موجب گردد تا بشر انفاق نکند بلکه می بایست انفاق بکند ولو مشکوک باشد که در طرف مقابل به سود رسد یا این که خیر. البته آنچه که هیچ زمان سرپیچی نمیشود آن بهره‌ای میباشد که به انفاق کننده میرسد. پس تقوای مناسب قرآن یعنی آن دستکم مورد نیاز برای متقی بودن این میباشد: «و ممارزقناهم ینفقون» این انفاق چیز بسیار نیکی میباشد! در هر حدی که می‌باشید عادت فرمائید، به انفاق کردن، اما انفاق تنها انفاق پول وجود ندارد، انفاق دانش هم انفاق میباشد، به عبارتی هنگامی که بدون شغل می باشید و میتوانید امداد فرمائید به بی‌سوادی و جاهلیت، علم‌تان را انفاق فرمایید و همین انفاق هم اتفاقاً اولیه سود‌اش به خودتان می رسد. یعنی قبل از اینکه دیگری از دانش شما به کارگیری نماید هنگامی آن دانش را تکرار می کنید به کار گیری‌اش به خویش شما میرسد، یا این که انفاق وجاهت،وجاهت اجتماعی و آبروتان را انفاق نمائید! یک‌جایی ممکن میباشد آبروی شما به‌درد یک مسلمانی بخورد یا این که به‌درد یک گروه‌ی مسلمانانی بخورد آنرا انفاق نمایید و انفاقات متعدد، تا برسیم به سایر نشان‌های متقین

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در ماه خجسته رمضان سال ۱۳۵۳ در مسجد امام حسن علیه‌السلام مشهد جلساتی با تیتر «طرح کلی تفکر‌ی اسلامی در قرآن» داشته‌‌اند و طی آن به «تبیین شالوده‌های فکر اسلامی» بر مبنای نشانه‌ها قرآن پرداخته‌اند. وی با اشاره به عنایت این مباحث گفته‌اند: «این جلسات، مبنا‌های فکری برای ساخت مسجد النبی کوهسنگی مشهد و ساز یک نظام اسلامی میباشد.»
مقر اگاهی‌رسانی به مناسبت فرارسیدن ماه میمون رمضان، گزیده‌ای از هفت نشست‌ی ابتدایی این سخنرانی‌ها را که به گفت و گو «ایمان» تخصیص داشته به گذر زمان منتشر می‌نماید.

او‌لین نشست از تیم‌ی سخنرانی‌های آیت‌الله خامنه‌ای پیرامون طرح کلی پندار‌ی اسلامی در آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد قرآن در دومی روز ماه خوش یمن رمضان در تاریخ ۵۳/۰۶/۲۸ در سوژه ایمان به مورد زهدو تقوا، انفاق و عفو و بخشش و مغفرت الهی تخصیص دارااست. سخنران ۳۵ساله‌ی مسجد امام حسن مشهد، به‌شکل غیرمستقیم در خصوص مباحث سیاسی و اجتماعی روز نیز جملاتی در سخنرانی خویش گنجانده میباشد: اینکه «عفو وبخشش خداوند دربرگیرنده اکنون ملتی میباشد که به مسئولیتش شغل نموده باشد»، «انفاق آن خرج کردنی میباشد که با آن خلئی لبریز خواهد شد» تعدادی نکته از آن سخنرانی میباشد که خطوطی از تصویر پر‌نور درنگ‌ی اسلامی را رقم می زند. رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد
روح شما در شرایطی که در رده تمثیل، مانند جسمی باشد، هر گناهی که اعمال می‌دهید، ضربتی بر روح شما وارد می‌نماید و زخمی به‌وجود میاورد. چرا آقا؟ چرا می گوییم گناه ضربت بر روح میباشد؟ برای خیال و خاطر اینکه روح بایستی والا پیدا نماید و گناه، هر آن چیزی میباشد که روح انسانی را یک قدم از تبارک و تکامل گزینه نظرش بازمی‌دارااست. درمقام مثل و تشبیه، می شود همین جراحت میل کردن، همین سوراخ را بر پیکره‌ی روح تو شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد به وجود آوردن. این گناه که شد، این نقیصه اجرا گرفت... این روح وی زخمی شد، ناقص شد، از کمال که غایةالآمال میباشد بدور به‌زمین‌خورد؛ این گناه حال می بایست مغفرت پیدا نماید.

غفران یعنی چه؟ غفران یعنی این فضای خالی، این کمبود روح، این جراحت جاری، این نقیصه‌ای که در نفس وی به‌وجود آمده میباشد، این برطرف خواهد شد، این را می گویند غفران. چه جوری برطرف میشود؟ چه جوری برطرف می گردد آن نقیصه‌ای که در روح تو از سوی گناه به‌وجود آمده؟ با تلافی کردن. آن هر کس با یک گناهی جان خویش را از نقط ی اوج انسانیت و تکامل و نقطه‌ی پرواز انسانی یک قدری منحط کرده و بدور انداخته، آن زمانی این عقب‌ماندگی‌اش جبران شد‌ه‌است که یک کمی برود بالا.

زيارت‏، برقرار كردن رابطه قلبى با حجت آفریدگار و خویش را در تشعشع فيض وی قرار دادن میباشد.

زيارت‏، ديدارى میباشد مشتاقانه و عاشقانه در پيشگاه معشوقى كه وی خویش شیفته مسجد النبی کوهسنگی مشهد خداست.

زيارت‏، احترام و گراميداشت مزور و گران قدر شمردن بزرگان دين میباشد.

زيارت‏، جلوه ‏اى از محبت و مودّت بر ولى آفریدگار و اداى ثواب رسالت میباشد.[1] زيارت‏، حرفه ‏اى از باورها و اعتقادات مذهبى میباشد كه با احساسات پاك و عاطفه ها عالى انسانى یار و همدم مى‏ خواهد شد. آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد

زيارت‏، خیر پرستش مردگان بلكه ديدار زندگان حقيقى میباشد با دیده دل؛ قرآن مى ‏فرمايد:

«وَلا تَشمَبَنَّ الَّذينَ قُتِلُوا فى سَبيلِ اللَّه امواتاً بَلْ احياءٌ عند رَبِّهم يُرزقون فَرِحينَ بِما اتاهُم اللَّهُ مِن فَضلِهِ»[2]

اى پيامبر! هیچوقت گمان مبر كسانى كه در خط مش خداوند كشته شدند، مردگانند! بلكه آن ها زنده ‏اند، رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد و نزد پروردگارشان روزى داده مى ‏شوند. آنان به خیال و خاطر نعمت ‏هاى فراوانى كه معبود از ادب خویش به ايشان بخشيده میباشد، خوشحالند.

زيارت‏، برقرار ساختن رابطه واقعى با حجت الهى میباشد.

زيارت‏، بيعت دوباره مأموم میباشد با امام، اعلام وفادارى میباشد با رهبر و ابراز بیزارى از هر فسخ و طاغوت میباشد.

زيارت‏، نشان ايمان، صداقت و قدرشناسى میباشد و وسيله بالا بردن معارف و شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد کردار انسانى مى ‏باشد.

زيارت در قرآن‏

از آنجا قرآن مهمترين تكيه ‏گاه فكرى و عملى مسلمان ها میباشد به بررسى كوتاه پيرامون زيارت در قرآن مى ‏پردازيم‏.

سيره پيامبر اين بود كه بر لاشه مردگان نماز مى ‏خواند و بر رمز مزارشان مى‏ ايستاد و برايشان دعا و طلب مغفرت مى ‏كرد. قرآن پيامبر صلى الله عليه و آله را از نماز گزاردن و زيارت قبور منافقان نهى نمود و فرمود: «ولا تُصَلِّ على احَدٍ منهم ماتَ اصلاً ولا تَقُمْ على قَبْرِهِ انَّهُم كَفَجایز بِاللَّه ورَسُوله وماتُوا وهم فاسقون».‏[3]

بر هيچ يك از آنها نماز نخوان و بر كنار قبرش نايست چرا كه آن ها به خداوند و رسولش كافر گردیده و در اکنون فسق از دنيا رفته ‏اند. مضمون‌ آيه مجوز زيارت را مى‏ رساند.

قرآن علاوه بر نقل ماجرا اصحاب كهف مى‏ فرمايد: گروهى به زيارت قبور آن‌ها آمدند و گفتند ما مسجدى در كنار مدفن آن ها مى‏ سازيم تا خاطره آن‌ها فراموش نشود و گزینه زيارت قرار گيرند.

و قرآن بعداز نقل اين ماجرا از چنين عملى نهى نفرموده میباشد.[4]

زيارت در سنت نبوى‏

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله كه وظيفه هدايت و تزكيه را به ذمه دارااست، خویش پايه‏ گذار زيارت قبور مؤمنين میباشد. وی كه گفتارش مبنی بر تعليم وحى الهى میباشد، چه‌طور كردارش مطابقت و همخوانی بر مكتب وحى نباشد؟

در ذيل به کناره ‏اى از سنت نبوى اشاره مى ‏كنيم:

الف- پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به زيارت قبر آمنه بنت وهب مامان بزرگوارش مى ‏رفت در حادثه حديبيه سال ششم هجرى، پيامبر بر راز قبر آمنه رفت و گريست و آن را بازسازى و نوسازی كرد. همچنين پس از حجة الوداع قبر مامان خویش را زيارت كرد.[5]

ب- ابوهريره نقل مى ‏كند پيامبر صلى الله عليه و آله قبر مادرش را زيارت كرد و گريست آن‌گاه فرمود: مرگ را به ياد بياوريد با زيارت كردن قبور مسلمين.[6]

ج- پیامبر آفریدگار صلّی الله علیه و آله و سلّم در اولِ هر سال به زيارت شهدای احد مى‏ رفتند و اين سیرتکامل زيارت مى‏ كردند: «درودٌ عليكُم بما صَبَرتُم فَنِعمَ عُقبَى الدار»

د- بلال، مؤذن و صحابى پيامبر، براى زيارت قبر پيامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم از شام به قصد مدينه منوره حركت كرد و زيارت نمود.[7]

ه- عايشه نقل مى‏ كند پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: جبرئيل نزدم آمد و اذعان کرد:

پروردگارت به تو فرمان مى‏ كند در گورستان بقيع حاضر شوى و برايشان طلب آمرزش كنى، عايشه از پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيد چه بايد بگويم؟

فرمود: بگو: «السَّلام على اهلِ الدّيارِ مِنَ المُؤمنينَ والمُسلمينَ يَرحَمُ اللّهُ المستقدمينَ مِنّا و المُستَأخرينَ و انّا انْ شاءَ اللَّهُ بِكُم لاحِقونَ»‏[8]

و- انس بن مالك از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل مى ‏كند هر كسى بعداز وفاتم من‌را زيارت كند، چنان میباشد كه در درحال حاضر حيات منرا زيارت كرده باشد و هر كس قبرم را زيارت كند روز رستاخيز شفاعتم بر وی واجب مى ‏خواهد شد.[9] علامه امينى در كتاب گرانسنگ الغدير 22 روايت از پيامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم نقل مى ‏كند مبنى بر تشويق عموم به زيارت قبرش و چهل حرف از بزرگان مذهبها اربعه نقل مى ‏كند در تشويق زيارت پيامبر و 36 امر در زمينه وقار زائر از علماى اهل سنّت نقل مى ‏كند و 52 زيارت، براى زيارتگاه هاى گزینه اعتنا اهل سنّت با مدارك آن‌ها بيان مى ‏كند.[10]

زيارت در سيره اهل بيت عليهم السلام‏

الف- وجود مطهر فاطمه زهرا عليها السلام هر روز به زيارت قبر پدرش مى ‏رفت و گريه مى‏ كرد و مى‏ فرمود: «پدرم! بر اینجانب مصائبى نازل شد كه در حالتی که بر ایام نازل مى‏ شد مبدل به شب مى ‏گشت».[11]

ب- على عليه السلام براى فاطمه زهرا عليها السلام منزل ‏اى ایجاد کرد كه نامش بيت الاحزان بود و ايشان بيشتر اوقاتش را در گورستان بقيع مى ‏گذراندند.[12]

ج- حضرت فاطمه عليها السلام قبر حمزه سيدالشهدا علیه السلام را هر دو سه روز يك توشه زيارت مى ‏كرد.[13]

د- على عليه السلام هر روز قبر حضرت زهرا عليها السلام را زيارت مى‏ كرد.[14]

ه- امام‏حسين عليه السلام وقت غروب هر آدینه قبر برادرش امام‏ حسن مجتبى عليه السلام را زيارت مى‏ كرد.[15]

زيارت در نگاه و سيره شخصيتها

امام خمينى قدس سره و زيارت

عتبه‏[16] بوسى مولى‏ علىّ بن موسى عليهما السلام از آرزوهاى اینجانب میباشد‏[17] ... چه سعادتى داريد كه چشمهاى شما به آن ضریح عظيم ملكوتى گشوده مى ‏گردد و در آن بقعه شريف مركز دانش و مركز ملائكه مى ‏رويد و ما حسرت آن را داريم به هیچ وجهً مركز ايران آستان قدس میباشد و ما اميدواريم كه تمامی مارا خدا از خدمتگزاران قدس رضوى قرار دهد و شما چقدر خوشبخت هستيد كه در آن آستان زندگى مى ‏كنيد.[18] شما يك پناهگاه داريد پناهگاه اسلامى و آن مقبره مطهر على بن موسى میباشد كسى كه چنين پناهگاهى داراست کارکشته میباشد.

مسجد در نگاه اسلام و مسلمان ها، دارنده مقام ویژه‌ای بوده و حتی‌د‌ر حدیث قدسی مسجد النبی کوهسنگی مشهد ، پروردگار مساجد را منزل‌های خویش در روی زمین دانسته میباشد؛ لذا عبادت در مسجد نیز از عبادت به هر‌جا دیگری رفیعتر خواهد بود. برهمین اساس، معبود در مسجد، صاحب خانه بشر میباشد؛ و به عبارتی‌سیرتکامل که اکرام و احترام به میهمان طبیعی میباشد، می‌اقتدار انتظار داشت که خدا نیز امتیازاتی را برای میهمانان خویش آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد در لحاظ بگیرد. در احادیث امتیازاتی را برای فردی که در مسجد حاضر خواهد شد، در حیث گرفته شد‌ه‌است که می‌قدرت از آنان تحت عنوان اثرها شخصی و اجتماعی حضور در مسجد خاطر کرد.
مسجد در احادیث اسلامی و هم‌اینگونه در بین مسلمانها، دارنده جایگاهی رفیع میباشد. نوع نگاه به مسجد میتواند از زوایای مختلفی باشد که به طور طبیعیً هر نگاه، تاثیر خاص به خویش را داراست. رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد در‌این مختصر به راه و روش حضور در مسجد همدم با اثر ها آن ذکر میگردد.

۲ - احکام فقاهتی ورود به مسجد از طریقه امام خمینی
[بازنویسی]
ورود به مسجد و حضور و توقف در آن از نگاه دینی احکام تکلیفی مختلفی دارااست.

۲.۱ - کراهت تعطیل گذاشتن
تعطیل گذاشتن مسجد مکروه میباشد و در حدیث آمده میباشد که مسجد یک کدام از سه گلایه کننده‌ای میباشد که روز قیامت به آفریدگار عزّ و جلّ گلایه میبرند و دوتای دیگر عالمی میباشد در بین ابله‌ها و قرآنی میباشد که گردوغبار روی آن را گرفته و خوانده نمیشود و در حدیث آمده میباشد: «هر کس به‌سوی مسجدی از مساجد معبود برود برای وی در قبال هر قدمی که برمی‌داراست تاهنگامیکه به منزلش برگردد ده حسنه هست و از وی ده سیئه محو میشود و ده رتبه صعود می یابد.» [۱]
و «قرائت نماز در مساجد، مستحب میباشد، بلکه فارغ از عذر و بهانه - مانند باران - در مسجد حضور نیافتن مخصوصاً برای اهل یک محل مسجد مکروه میباشد، حتی‌در حدیث آمده میباش شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد د: برای اهل یک محل مسجد نماز وجود ندارد مگر در مسجد. و بافضیلت‌ترین مساجد مسجدالحرام بعد از آن مسجدالنبی (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) آن‌گاه مسجد کوفه و مسجدالاقصی آنگاه مسجد جامع آن گاه مسجد بستگان و بعداز آن مسجد بازار میباشد. و برای زنان افضل آن میباشد که در اتاق‌هایشان نماز بخوانند و بافضیلت‌خیس این میباشد که در اتاق‌اندرونی (پستو) نماز بخوانند، و همینطور قرائت نماز در بقعه ائمه (علیهم‌السّلام) خصوصاً مقبره شریف امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) و حائر شریف اباعبدالله الحسین (علیه‌السلام) مستحب میباشد.» [۲]

۲.۲ - استحباب غسل برای ورود
غسل‌های مستحب مکانی: غسل‌هایی میباشد که برای دخول در برخی از جای ‌های منحصر به فرد مستحب میباشند، مانند مقبره مکه و شهر مکه و مسجدالحرام و کعبه و بقعه‌ مدینه و شهر مدینه و مسجدالنبی، و البته برای دخول در بقیه
مشاهد مشرفه به قصد رجاء به مکان آورده گردد.[۳]

۲.۳ - حرمت ورود یا این که توقف جنب، حائض و نفساء
وارد شدن در مسجدالحرام و مسجدالنبی (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) اگرچه به صورت عبور باشد و توقف در بقیه مساجد برای گروهی ممنوع و حرام میباشد.

۲.۳.۱ - حرمت ورود یا این که توقف جنب
و به عنوان مثال احکام جنب این میباشد که بر وی «حرام میباشد وارد شدن در مسجدالحرام و مسجدالنبی (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) اگرچه به صورت عبور باشد.» [۴] همینطور حرام میباشد «توقف در بقیه مساجد، بلکه دخول در آنها به هر نحوی که باشد، مگر آنکه به نحو عبور از مسجد باشد به اینکه از دری وارداتی و از درب دیگر بیرون گردد و یا این که برای برداشتن چیزی از این مساجد باطن گردد که در‌این‌حالت‌ اشکالی ندارد.» [۵] براین اساس «در حالتی که در مسجدالحرام و یا این که مسجدالنبی (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) محتلم شد و یا این که با جنابت عمداً یا این که سهواً و یا این که از روی ندانستن وارد یکی آن دو مسجد شوید، واجب میباشد برای بیرون‌شدن گروهّم نماید، مگر آنکه فرصت خروج کوتاه‌خیس یا این که معادل فرصت توقف برای دستهّم باشد، که در‌این‌صورت‌ بنابر اقوی می بایست فارغ از مجموعهّم بیرون خواهد شد.» [۶]

۲.۳.۲ - ورود یا این که توقف حائض
و برای مثال احکام حائض حرمت «آمدن در مسجدالحرام و مسجدالنبی (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و توقف در بقیه مساجد، و قراردادن چیزی در مساجد بنابر آنچه که در گفت و گو جنابت سپری شد، چون حائض در جمیع احکام مانند جنب میباشد‌.» [۷]

۲.۳.۳ - حرمت ورود یا این که توقف نفساء
زن نفساء در روا نبودن وارد شدن در مسجدالحرام و مسجدالنبی (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و توقف در بقیه مساجد - به تفصیلی که در حیض سپری شد - همچون زن حائض میباشد.[۸]

۲.۴ - مجوز ورود یا این که توقف مستحاضه
ولی توقف وی (مستحاضه) در مساجد و آمدن در مسجدالحرام و مسجدالنبی (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم)، بنابر اقوی سوای غسل روا میباشد؛ اگرچه احتیاط (مستحب) آن میباشد که - چنان که در امر قربت با زن سپری شد - فارغ از غسل منحصربه‌فرد نماز یا این که غسل غیر وابسته برای خصوص آمدن در مسجد در مساجد توقف ننموده و باطن مسجدین (مسجدالحرام و مسجدالنبی) نشود.[۹]

۳ - مسجد محلی برای عبادت
[دستکاری]
مسجد؛ منزل خداوند و محلی برای عبادت:
مسجد تحت عنوان مکانی مقدس بر روی زمین که دارنده رده ویژه‌ای بوده و در حدیث قدسی آمده که پروردگار مساجد را منزل‌های خویش در روی زمین دانسته میباشد:
«إِنَّ بُیُوتِی فِی الْأَرْضِ الْمَسَاجِدُ تُضِی‌ءُ لِأَهْلِ السَّمَاءِ کَمَا تُضِی‌ءُ النُّجُومُ لِأَهْلِ الْأَرْضِ أَلَا طُاینترنتَی لِمَنْ کَانَتِ الْمَسَاجِدُ بُیُوتَهُ»؛ «مساجد زمین، منزل‌های اینجانب میباشد، که برای آسمانیان میدرخشد؛ چنان‌که ستارگان برای اهل زمین میدرخشد، خوش به حالا آن‌کس که مساجد، منزل اوست (و مدام در مسجد میباشد)».[۱۰][۱۱]
عبادت در مسجد نیز از عبادت درهرمکان دیگری رفیعتر خواهد بود. با این نگاه، مسجد می تواند اثرها شخصی و اجتماعی بالایی داشته باشد که در پایین به آنها میپردازیم

ببنید الآن ما روی زمین که هستیم، یک هکتار، ده هزار متر میشود، ولی در حالتی‌که سوار هواپیمایی، هلکوپتر شدیم، بالا رفتیم، این ده هزار متر زمانی بالا رفتیم، هزار متر میگردد، فراتر برویم، صد متر می گردد، فراتر برویم، دوازده متر می شود، قدّ یک قالی دوازده متری می‌گردد، فراتر برویم، قدّ یک قالی کوچک می شود، فراتر برویم، قدّ یک صابون خانگی می‌گردد، فراتر برویم، قدّ یک کبریت میشود، فراتر برویم، قدّ یک آدامس میگردد، فراتر برویم، قدّ یک نخود می گردد، یعنی هر چی بالا برویم، زمین خرد‌خیس می گردد، هر چه‌قدر معبود برای ما مسجد النبی کوهسنگی مشهد والا باشد، ایالات متحده پهلوی ما خرد‌خیس میباشد. این که گفتم از خودم وجود ندارد، «عَظُمَ الْخَالِقُ فِی أَنْفُسِهِمْ»، هر که خداوند پهلویش تعالی میباشد، «فَصَغُرَ مَا دُونَهُ فِی أَعْیُنِهِم‏» (نهج البلاغه، خطبه‌ی 193)، هر که معبود پهلویش گران قدر میباشد، یعنی هر که توجّه به پول خزانه مرکزی دارااست، دیگر این قلّک بچّه چیزی برایش وجود ندارد. این که‌این بچّه آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد قلّک را حرکت میدهد، می گوید: «پدر، قلّنادر لبریز شد، پول‌هایم زیاد شد.» این به خیال این میباشد که نمی‌داند خزانه مرکزی، خبر از خزانه ندارد، در حالتی‌که خبر از پول‌های خزانه مرکزی داشته باشد، به قلّک خودش ناز نمی‌نماید، «عَظُمَ الْخَالِقُ فِی أَنْفُسِهِمْ»، هر که معبود پهلویش تعالی میباشد، پهلویش.
5- اذان، برهان هجران از غفلت و نسیان
در عمرمان چند دفعه اذان گفتیم؟ چندبار همپا با مؤذّن ما یواش «الله اکبر» گفتیم؟ امام فرمود: «مؤذّن حق دارااست، شمارا از غفلت خارج می آورد.» بشر غافل توبیخ تندی داراست. قرآن در یک آیه رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد داراست، میگوید که: «أُولئِکَ کَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ» (أعراف/ 159)، این‌ها از دراز گوش بدترند! می گوییم: «چه کردند که از درازگوش بدترند؟!» می گوید: «أُولئِکَ هُمُ الْغافِلُون‏» (أعراف/ 159)، غافل میباشد، استعدادش آب میشود، عمرش تلف میگردد، حالی‌اش وجود ندارد، سرمایه‌اش آب می‌گردد، جوانی‌اش آب می گردد، اخلاق و رفتار و اعتقاداتش هرز می‌رود، با این گروهی که رفیق شد، با این دنیایی که وصل شد، اورا خرابش کرد، تقوایش را گرفت، عفّتش را گرفت، اخلاقش را گرفت، غافل میباشد، از مستضعفین غافل میباشد، از ابرقدرت‌ها و مکر‌ی ابرقدرت‌ها غافل میباشد، از اهالی‌های خودش غافل میباشد، از بچّه‌ی خودش غافل میباشد، بچّه‌اش می‌رود خارج، نمی‌گوید کجا می‌روی؟ میاید، نمی‌گوید کجا بودی؟ هر که از آفریدگار غافل، از قیامت غافل، آیه‌اش را هم بخوانم، از معبود غافل: «نَسُوا اللَّهَ» (توبه/ 67، حشر/ 19)، از مدرسه غافل میباشد: «أَتَتْکَ نشانه‌هاُنا فَنَسیتَها» (طه/ 126)، از قیامت غافل میباشد: «نَسُوا یَوْمَ الْحِسابِ» (ص/ 26)، از خودش شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد غافل میباشد: «أَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ» (حشر/ 19)، از خودش هم غافل میباشد. نفهمید چه کرد؟! چی بخشید؟! چی گرفت؟! خیلی‌ها که یک مبلغی میگیرند زیرمیزی، نادر‌فروشی، اختلاس، می‌پندارند به یک جایی رسیدند، چی دادی؟ دینت را دادی، فرض نمایید هم اکنون یک سوئیت هم گرفتی، با یک دسیسه‌ای، با یک کلاهبرداری مالک یک منزل شدی، چی دادی؟ آیین، چی گرفتی؟ خشت، آیینت را دادی، خشت گرفتی! مؤذّن شما‌را از غفلت خارج می آورد، میگوید همگی را ول کن، بگو معبود تبارک‌خیس میباشد، «الله اکبر». به هیچ وجهً قرآن میگوید: «مؤذّن شایسته ترین انسان‌ها میباشند.» کدام آیه می‎گوید مؤذّن شایسته ترین بشر‌ها می‌باشد؟ کدام آیه؟ آیه‌اش این میباشد: «وَ مَنْ أَحْسَنُ قَوْلاً مِمَّنْ دَعا إِلَى اللَّهِ» (فصّلت/ 33)، چه کسی عالی از هر که عموم را به آفریدگار دعوت نماید. شما که می گویی: «حَیَّ علی الصّلاه»، عموم را به نماز دعوت می کنی، آن‌گاه میگوید تو که عموم را به پروردگار دعوت کردی، چه کسی از تو عالی میباشد؟! «وَ مَنْ أَحْسَنُ قَوْلاً مِمَّنْ دَعا إِلَى اللَّهِ» (فصّلت/ 33).
اذان از شعائر اسلامی میباشد. «وَ مَنْ یُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُاینترنتِ» (حج/ 32)، در‌صورتی‌که کسی شعائر را، این مشخص و معلوم می گردد که قلبش زهد و تقوا دارااست. آن هر که میگوید اینجانب در قلب زهد دارم، ولی در عمرش میاید و می‌رود یک‌توشه اذان نگفته، آیا هرگز این سازمان‌های مذهبی ما، تیم‌های مذهبی یک شغل می‌نمایند، از جملهً درحال حاضر فرمان‌دار و امام آدینه و تبلیغات و مسئولین تبلیغات، گردیده از جملهً یک افطاری بدهند به مؤذّنین؟! آن وقت مکان اذان تواشیح گذاشتند. تواشیح یک هنر میباشد، مخالف تواشیح نیستم، البته می گویم نباید تواشیح مکان اذان را بگیرد. شما الآن در هر شهری بروی، دسته تواشیح می باشد، البته در هر شهری بروی، یک تیم اذان میباشد؟ صدها ماجرا برای اذان داریم، یک‌سری تا آیه برای اذان داریم.
مؤذّنین ما چه جایگاهی دارا‌هستند؟ دارایی‌های فرهنگی، یک توشه گردیده بگوییم با دارایی‌ی فرهنگی همین سال به همگی‌ی مؤذّنین برای مثالً یک کادو‌ای بدهیم، هم اکنون مشهدی، کربلایی، لباسی، کفشی، کلاهی، وامی، چه می دانم یک چیزی، یعنی مؤذّنین حس نمایند که. محیط می بایست فضای مذهبی باشد، ولو کسی نباشد، شما در کویر هم که نماز میخوانی، این اذان مستحب میباشد، در کویر هستی، هیچ کس وجود ندارد، «حَیَّ علی الصِلاه»، به چه کسی میگویی؟! کسی وجود ندارد اینجا! باشد، این دور و اطراف بایستی فضای مذهبی باشد، فضای مذهبی که شد، جامعه به سمت مذهب می‌رود.
یک هر که با عفاف و حجاب بد، یک هر کس با رانندگی بد، یک هر کس با صدای بد، یک هر کس با فیلم بد، عموم را درگیر کرده، این بازدارنده پرورش بقیه افراد می‌گردد.
6- اذان و اقامه پیش از نماز، استدلال ملازمت و همراهی ملائکه با نمازگزار
به بچّه‌هایمان اذان حافظه بدهیم. در صورتی‌که کسی می خواهد نماز بخواند، اذان اظهار‌کرد و اقامه آن‌گاه اظهار کرد: «الله اکبر»، برای اذانش یک صف فرشته پشت سرش نماز میخوانند، ثوابش کالا این میباشد، برای اقامه‌اش هم یک صف دیگر. البته در شرایطی که کسی بی‌اذان و اقامه خاطرنشان کرد، بعد از آن هم نماز میخواند: «الله اکبر، بسم الله الله الرّحمن الرّحیم»، به هیچ عنوانً اذان را نگفت، اقامه را نگفت، یک نفر فرشته سمت راستش، یک فرشته هم سمت چپش، بعد از آن امام فرمود: «انتها دو تا صف فرشته‌ها، صف فرشته‌ها ده نفری و صد نفری و این‌ها وجود ندارد، دو صف فرشته می‌توانست به تو اقتدا نماید، تو یک اذان نگفتی؟!» (اینجانب لا یحضره الفقیه، ج ‏1، ص 287) هر صفی شد یک نفر، یک نفر سمت راست، یک نفر سمت چپ، ولی در‌حالتی که با اذان و اقامه بود، یک صف از فرشته‌ها، چرا ما از این خیرها و برکات، اسلام را قبول نداریم، این حدیث‌ها را قبول نداریم، خیلی شغل داراست، معبود برکت را از قدمت برخی گرفته، دو ساعت داراست درباره‌ی چیزهای دگیر حرف می‌نماید، در خصوص مسائل دیگر، حتّی میاید در مسجد، پیش از نماز می آید تمامّی صحبت می زند، ولی به آقا میگوید: «آقا غیر از قل هو الله سوره‌ی دیگری نخوانی هان، اکنون نداریم، زود نماز را تمامش کن!»
از اذان، «إِذا ذُکِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّت‏» (زمر/ 45)، قرآن میگوید بعضا‌ها می باشند دعوا پروردگار که پیش میاید، میگویند کمش کن، بدشان میاید، ولی «إِذا ذُکِرَ الَّذینَ مِنْ دُونِهِ» (زمر/ 45)، ولی غیر خداوند که گفتیم، سازمان‌های در میان‌المللی، قانون ها دربین‌الملل، هی که گفتیم فی مابین‌الملل، در بین‌الملل، آری، آری، دربین‌الملل، خبری جایی وجود ندارد، خیلی جاها خبری جایی وجود ندارد.

واجب در لغت به معنای مورد نیاز و اثبات می باشد[۱] و فرض و فریضه مسجد النبی کوهسنگی مشهد به معنای اندازه‌ی معلوم و موردنیاز میباشد. [۲]
در اصطلاح نیز هر چیزی که خدا به آن دستور فرموده به گونه ای که در بجا آوردنش اجر و آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد در ترکش وعده‌ی عذاب داده باشد آن را فریضه و واجب گویند. [۳]

۲ - عنایت اعمال واجبات در قرآن
[بازنویسی]
«و هر کس معبود و پیامبرش را اطاعت نماید، (در روز رستاخیز) همنشین عده ای خواهد بود که پروردگار، نعمت خویش را بر آن ها مجموع کرده از پیامبران و صدّیقان و شهدا و صالحان و آن ها رفیق‌های خیر و خوبی می‌باشند»[۴]
این آیه در ذکر رتبه‌ی بدون نقص از اهل ایمان و تقوی میباشد اشخاصی‌که در جایگاه اطاعت خداوند و تقلید از حکم و امر فرستاده اسلام برآیند و در نظریه و اخلاق نیکو استقامت داشته و شائبه تخلّف در آن‌ها رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد نباشد در تاثیر عملکرد و سعی به سکو بدون نقص از ایمان نائل گردیده و ملحق به پیامبران خواهند بود. [۵]
« و هر که اطاعت خداوند و رسولش نماید، به رستگاری (و موفقیت) عظیمی دست یافته میباشد!» [۶]
این گزاره وعده‌ای میباشد به عده ای که کلیه ایفا باتقوا را بجا آورند و از کلیه گناهان شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد اجتناب نمایند؛ زیرا فوز بزرگ را مترتب بر طاعت آفریدگار و نبی نموده است.
مساله اطاعت معبود و پیامبر، صحبت کاملی میباشد که کلیه احکام قدیمی از واجبات و محرمات را مشمول میگردد. [۷]

۳ - اهمیّت ایفا فرائض در روایات
[دستکاری]
امام راستگو‌(ع) فرمود: «معبود میفرماید هیچ عبد و بنده‌ای نمی‌تواند محبت من‌را به خویش جلب نماید مگر اینکه واجبات منرا دوست داشته باشد و به آن فعالیت نماید.» [۸]
پر‌نور میباشد هر که بخواهد لحاظ فرد دیگری را به خویش جلب نماید، می‌بایست به مراد‌های وی اهمیّت داده، و همّت خود را مصروف اجابت منظور‌های او نماید.
اما در دوستی با دیگر آدم‌ها این خطر نیز وجود دارااست که منظور‌های آن ها در تعارض با مراد‌های فرد باشد، ولی در دوستی با تولید کننده هستی که هرچه قرار داده در جهت آسایش آدم هاست، این مخاطرات نیز نیست و آنچه که وی از عبد اش میخواهد، جملگی آیتم تأیید عقل سلیم میباشد و آسایش دو گیتی را برای انسانی که خواهان جلب محبّت خداست، دربر داراست.
امام علی‌(ع) می فرماید: «بشتابید به سوی عبادت‌ها و سبقت بگیرید به جاری ساختن ایفا با تقوا؛ پس در شرایطی‌که کوتاهی از سوی شما شکل گیرد، بپرهیزید از این‌که در ایفا واجبات کوتاهی فرمایید.» [۹]
در‌این ماجرا حضرت علی‌(ع) واجبات الهی را خط قرمز رنگ کوتاهی‌های آدم معرّفی میدارد و حرف آن حضرت این میباشد که در‌صورتی‌که کوتاهی هم شکل میگیرد نهایتش مستحبات میباشد البته در واجبات دیگر مکان هیچ کوتاهی و نادر‌کاری وجود ندارد. [۱۰]

۴ - منزلت فرائض و واجبات بین ایفا با تقوا
[دستکاری]
از آیه‌ها قرآن استعمال می‌گردد که پس از ایمان به آفریدگار، فعالیت با تقوا، وسیله‌ی تکامل نفس و تقرب به معبود و نیل به درجات خوب انسانیت و معاش منزه و پاکیزه اخروی میباشد.
«کسی که فعالیت سزاوار‌ای جاری ساختن دهد، خواه مرد باشد یا این که زن، در حالی که مؤمن میباشد، او‌را به حیاتی منزه زنده میداریم و مشوق آن‌ها را به شایسته ترین اعمالی که ایفا می‌دادند، خوا هیم اعطا کرد.»[۱۱]
هدف از شغل باتقوا، عملی میباشد که در شرع تحت عنوان واجب یا این که مستحب معرفی شد‌ه‌است و سالک از روش ایفا آن می تواند سیر و سلو ک نماید و به رده قرب نائل خواهد شد. صرفا رویه همین میباشد و هر راه و روش دیگری بی‌راهه میباشد و سالک را به مقصد نمی‌رساند.
سالک می بایست تماما فرمان بردار شرع باشد و برای سیر و سلوک جز رویکرد شرع راه و روش دیگری را طی نکند. ولی آنکس که می خواهد رضایت تولیدکننده را جلب نماید در درجه‌ی اولیه بایستی عملکرد نماید واجبات و فرائض شرعی را صحیح مبتنی بر قانون ها شرع ایفا دهد که با شکاف فرائض و واجبات نمی‌قدرت به مقامات بهتر نائل گشت، گرچه در ایفا مستحبات و ذکر ها و اوراد کوشا و سخت کوش باشد. [۱۲]
از این رو توصیه پیامبر خداوند ص به امیرمومنان‌(ع) این میباشد: «ای علی! هر گاه دیدی عموم به مستحبّات اشتغال دارا‌هستند تو به بدون نقص ساختن واجبات بپرداز» [۱۳]
و امیر مومنان علی‌(ع) نیز فرمود: «مستحبات، موجب قربت بندگان به خداوند نمی شود زمانی که به واجبات خسارت برساند.» [۱۴]

در کتاب بحار میخوانیم :

" هنگامی ارتش اسلام برای نزاع موته از مدینه بیرون شد فرستاده اکرم صلی الله علیه و آله آنان‌را بدرقه کرد و در ثنیة الوداع توقف نمود و در حالی که همگی اطرافش بودند فرمود : به کمک خداوند بجنگید معاند خداوند و معاند خویش را در شام بکشید در آنجا مردانی خواهید یافت که در صومعه ها عزلت گزیده اند متعرض وی نشوید و مردان دیگری خواهیدیافت که شیطان در سرهای وی آشیانه یافته با شمشیرها آن سرها را بکنید.هیچ گاه زنی و کودکی و خیر پیرمردی فرتوت را نکشید نخلی و درختی را از جا نکنید بنایی را حاد نکنید ."

ذکر سنت :

نبرد در اسلام چه بصورت تامین و چه برای تصرف شهرهایی که از حیث اعتقادی در مقابل آئین به رویا رویی برخاسته اند با شرایطی اداره می گردد که در‌این بیانها پیامبر گرامی اسلام (ص) به روشنی می قدرت یافت.

نکته دیدنی اعتنا اینست که در کشتن افرادی که فکرشان انحرافی میباشد با عوان اینکه شیطان در سرهایشان آشیانه نموده است تاکید می‌گردد اما مردانی که در صومعه پناهنده میشود نباید کشته شوند.

ولی مساله ای که نشانگر عفو و بخشش آئین مبین اسلام میباشد نگاه خاصی میباشد که به اشخاص سوا پیکار گردیده و حتی اذن تخریب منازل یا این که از فی مابین بردن درختان داده نمی‌شود.

معاش با عموم

در کتاب ارشادالقلوب می‌خوانیم :

« نبی صلی الله علیه و آله خرقه و کفش خویش را وصله می زد و گوسفند خویش مسجد النبی کوهسنگی مشهد را می دوشید و با برده خوراک می‌خورد و روی زمین می گردهمایی و از اینکه چیزی از بازار بخرد و به خانه پیروز شود خجالت نداشت و با ثروتمند و حاجتمند مصافحه می‌کرد و دست خویش را از دست هیچکس نمی کشید تا طرف مقابل آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد دست خویش را بکشد و به کسی که که با وی روبرو می‌شد ثروتمند یا این که بینوا ، خرد یا این که تبارک درود میکرد و هر چه را که به آن دعوت می‌شد تعالی می شمرد هرچند که یک خرمای پوسیده می بود . مخارج تعالی معاش وی اندک و طبع وی بسیار بلندمرتبه و معاشرت وی پسندیده بود. واکنش وی خوش و مدام فارغ از رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد اینکه بخندد متبسم و فارغ از اینکه عبوس باشد همواره غمگین ، و سوای اینکه خوار و خفیف باشد آدم افتاده و فارغ از اینکه اسراف نماید بخشنده بود . او بسیار رقت قلب و نسبت به هر مسلمانی مهر و محبت داشت. »

ذکر سنت :

رسول عفو و بخشش صلی الله علیه و آله چنان معاش می فرمود که تا آدم روی زمین ، حیات دارااست قادر است از این اسوه حسنه برای خوب زیستن ، الگوبرداری کند.

بعضا براین گمان می باشند که نمی قدرت زیرا نبی گرامی اسلام ، معاش کرد و چنین خلق و خوی بامردم ، منحصربه‌فرد رسول اکرم (ص) است.

ولی حقیقت اینست که معاش با عموم نیاز به سرمشق داراست و اسوه معرفی شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد گردیده از جانب خدای سبحان ، حبیبش ، محمد مصطفی صلی الله علیه و آله بوده و این معاش آسوده و ریلکس برای تمامی مردمان با کلیه ویژگی ها ، ممکن و سازگار میباشد.

دیدار اهل ادب و علم با فرستاده گرامی اسلام (ص)

در کتاب معانی الاخبار می‌خوانیم :

« ترسیم رسول (ص) اینگونه بود که همواره اهل فضل و ادب و علم را می به عهده گرفت و متناسب با فضیلتی که داشتند آن ها را احترام می‌کرد ، حوائج هر یک را برآورده می ایجاد کرد و آنان‌را به اصلاح کارها و برطرف کردن نواقص خویش وادار می‌کرد و درباره جامعه از آن‌ها سوال می فرمود و مطالب مایحتاج را برای آن‌ها ذکر می‌کرد و تاکید می نمود که می بایست این مطالب را حاضران به غایبان برسانند و امر می بخشید که نیازهای نیازمندان را به اینجانب ابلاغ فرمائید و بدانید که چنانچه کسی برای رفع نیاز محتاجان نزد قاضی میانجی گری نماید پروردگار قدم های او‌را در قیامت اثبات و پایدار می سازد .»

ذکر سنت :

خاصیت جامعه اشخاصی می باشند که بواسطه فضل و ادب و علم بر سایر افراد برتری داشته و می‌توانند با حضور مفید خود ، خطاها را بدرستی منعکس ساخته و در حل دغدغه عموم کوشا و سخت کوش باشند.

پیامبراکرم صلی الله علیه و آله بدین تیم از جامعه ، احترام خاصی گذارده ، آن‌ها‌را به مسئولیتهای اجتماعی که بعهده داشتند اعتنا داده ، تذکر می فرمود که مبادا از قشر ضعیف جامعه غافل شوند و در ناراحتی آن‌ها سهم دار نشده به بخشید آن ها نرسند.

فرستاده گرامی اسلام در رفع حوائج خاصیت ، اهتمام ویژه ای داشت چون حل ایراد یک دانشمند برطرف ساختن بحران یک شخص وجود ندارد بلکه میتواند کارگشایی از فعالیت وی ، خطاها دیگر افراد را نیز حل و فصل کند.

انس با فرم

در کتاب امالی میخوانیم :

« نبی صلی الله علیه و آله در سخاوت و جثارت و صراحت گویش و صداقت و وفای به قول و خوی قابل انعطاف و کرامت در معاشرت از تمامی عموم فراتر و رفیعتر بود ، هرکس که در نوبت اولیه با آن حضرت واکنش می‌کرد ، فرم و شکوه خاصی از آنحضرت در دل خویش شم میکرد البته همین که با آن حضرت انس می گرفت شم عشق و علاقه و قربت خاصی می نمود.»

ذکر سنت :

شاید ادله اینکه فرم نبی گرامی اسلام بازدارنده از انس به دست آوردن عموم با آن حضرت نمیشد ، این باشد که حضرت پیامبر (ص) دو خصوصیت را که به ظواهر با هم قابل توده نمی‌باشد در خود باهم داشت.

بعبارتی دیگر در عین حالی که صراحت گویش داشت ، با نرمی و کرامت ، صحبت می اعلام‌کرد.

همینطور در حالی که از هیچ کس نمی ترسید ولی در عهد و صداقت ، کسی به پای آنحضرت نمی رسید.

چنین بود که توانسته بود انس با فرم را باهم داشته باشد.

تواضع پیامبرانه

در کتاب غوالی اللئالی می‌خوانیم :

« فرستاده گرامی اسلام صلی الله علیه و آله دوست نداشتند که هنگام ورود به مجالس ، جلوی پای آنحضرت ، کسی بلند خواهد شد و لذا هنگامی که وارد می شدند به خواست حضرت ، هیچ کس برنمی خاست اما هنگامی که بلند می شدند تا به خانه بروند ، همدم آن حضرت می رفتند.»

ذکر حدیث :

بعضا از احادیث در امر تواضع پیامبراکرم (ص) سرگردان کننده میباشد و آدمی را در حیرت فرو می‌برد که با آن منزلت رفیع و قدر و منزلتی که در نزد حقتعالی داشتند تا این حد خویش را در قبال اهل ایمان و حتی عوام مردم ، انسان خاکی قرار می دادند.

امروز برای اشخاص معمولی نیز در هنگام ورود به مجلس کسانی برمی خیزند و اظهار متانت و احترام می نمایند چه‌طور برای آن شخصیت ابتدا فقید قابلیت اذن اینگونه وقار و احترامی داده نشود؟

شاید یک کدام از اسرار این تواضع پیامبرانه آن باشد که حضرت می خواستند اشخاص براحتی با وی حرف بگویند و حریمی ساخت نشود که اشتباهات به محضرشان ذکر نشود و اینکه اذن ملازمت داده می‌شد از این جهت بود که تا واپسین مجال ممکن ، قابلیت دسترسی به حضرت مهیا باشد.

منبع : dellpoor.blog.ir

به معنای ریگ و سنگ گرم از لغت رمض در معنای سوختن) نهمی ماه سال در روزنگار شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد هجری قمری و فقط ماهی میباشد که نامش در قرآن (بقره، ۱۸۵) آمده میباشد. این ماه از یک‌سری حیث التفات داراست: ۱. ماه نزول قرآن؛ ۲. ماه روزه مسجد النبی کوهسنگی مشهد داری مسلمانها؛ ۳. به شهید شدن وصال حضرت علی (ع)؛ ۴. لیلةالقدر؛ ۵. ولادت امام حسن مجتبی (ع)؛ ۶. معراج حضرت محمد (ص) در شب بیست ویکم. روز نوزدهم، موسوم آپ دیت ضربت، رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد و روز بیست ویکم، روز شهید شدن امام علی (ع) از روزهای اساسی سوگواری شیعه‌ها میباشد. این ماه را ماه سازندگی روحی و معنوی دانسته اند، از این رو دعا، خواندن آیه‌ها و ختم قرآن، احسان و نیکوکاری، شب زنده داری و استغفار آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد درین ماه گزینه تأکید قرار گرفته میباشد.

سرویس ها اجتماعی به حیث میرسد کلمه و واژه جدیدی باشد اما اساسا از شماره تلفن مسجد النبی کوهسنگی مشهد فرصت خلقت بشر وجود داشته میباشد فطرت بشر از اغاز خلقت وی ، مشوق و علت او در همیاری با سایرافراد در کارها اجتماعی بوده سات یعنی انسان ، درجهت بقاء خویش و در تاسی از سرشت خود برهان به تعاون و همیاری های اجتماعی بوده رزرو مسجد النبی کوهسنگی مشهد میباشد .

در کشور‌ایران نیز سرویس ها اجتماعی آیتم دقت بوده میباشد . از مجال نهضت مشروطیت ، مرتب سازی و دور اندیشی دراین مورد ، به سیاستگذاری های دولت وارد شد و کم کم صورت جاری ساختن و سازمان یافته به خویش گرفت آدرس مسجد النبی کوهسنگی مشهد .

اپلیکیشن های سرویس ها اجتماعی فی حد ذاته ، عملی میباشد انسانی و خداپسندانه و لذا با نگرشی تو بایستی آیتم اعتنا قرار گیرد .

دستور سرویس ها اجتماعی ، یک دستور عمومی میباشد که کل اشخاص آدم در اعمال و اعتنا به آن پیشنهاد مسجد النبی کوهسنگی مشهد گردیده اند .

با اعتنا به گونه های سایل و ایرادات شخصی و اجتماعی ، به ویژه در جامعه ای سنظیر جامعه ما با ظرایط خاص خویش ، بایستی جنبه تخصصی دستور امداد رسانی به انسانهای دیگر مد لحاظ قرار گیرد و ضمن جانبداری از ارگان های نوین اجتماعی که بتوانند خودداری نیازهای سمختلف شهروندان باشند ، اشخاصی با ویژگیها و مختصات خاص ، مهارتهای بیشتری را در اداره این قبیل مؤسسات و نیز یاری های ویژه به اشخاص و گروههای مستلزم جامعه را حصول کنند .

از اول اعصار ، انسانها در ادامه حفظ از خویش و وابستگان و تدارک محیطی عالی و سالمتر برای زیست بوده و نیاز امنیت داشته اند . در جامعه بشری فقری ، تهیدستی ، مشقت ، نا توانی ، نابرابری و بی نظمی اجتماعی از آغاز وجود داشته میباشد البته این مائب و گرفتاریها صرفا در شعاعی که در دسترس و منظره قرار داشت اشخاص را متأثر مسؤول میکرد .

اصطلاح « سرویس ها اجتماعی » از ادغام دو واژه و کلمه «سرویس ها» توده «سرویس » و «اجتماعی» تشکیل‌شده میباشد و هم اندازه انگلیس آن “Social Services” میباشد . در فرهنگ و تمدن ها معانی گوناگونی برای «سرویس» لیان گردیده است از آن پاراگراف : پرستاری و تعهد و تیمار ، برای کسی فعالیت کردن ، چاکری کردن ، فعالیت ، مأموریت ، کادو ، تعظیم ، عریضه ، حضور . در اینجا به معنای «جاری ساختن برای کسی» بکار می رود .